ثريتون/سلامت و زيبايي (@seriton) — TG.ME

ثريتون/سلامت و زيبايي (@seriton) — TG.ME

‍ ‍ هرگز نمیرد انکه دلش زنده شد به عشق

…و هم چنان باور دارم که طبابت چیزی جز فروش سلول به سلول نقد وجود طبیب به ثمن بخس نسیه ی دستمزد ، نیست .سبب بر دوام این معامله زیانبار چیزی نیست جز اکسیرعشق.
اما سلاخی عاشقان خسته تن به دست نامرد مردان را عقوبتی است سنگین چونان تبر زدن بر ریشه ،به تمثیل او که بر ساقه نشسته و بن میبرد .
شادمانه پزشک را دستاویز مضحکه هایش میکند ، عوام فریبانه با سخنان زهر آلود او را سلاخی میکند ، عامدانه متهم به فرار مالیاتی اش میکند ، مغرضانه او را مرفه بی درد و ضد مردم خطاب میکند… آری آنکه عامدانه بذر تفرقه و نفرت میپراکند ، در این ماتم کده ای که ویرانش کرده زندگی نمیکند او در آنسوی مرزها در برج امنش مینشیند و بر آتش خشم چنان میدمد تا دستی متعصب از آستین جهل کور به درآید و خنجر بر سینه وقلب فرزند خادم وطنش بزند و این جهل خانمان سوز را هوار هوار کند غافل از آنکه آوار این هوار تا دنیا دنیاس، به دنیا خواهد گفت ایران نه بهشت پزشکان که سلاخ خانه روح و جسم شان است اما ما هم چنان عاشق این مسلخ یم و به روایت آن عاشق جان خسته دکتر مسعود داوودی نجوا میکنیم‌ :

اگر ایران بجز ویرانسرا نیست
من این ویرانسرا را دوست دارم

اگر تاریخ ما افسانه رنگ است
من این افسانه‌ها را دوست دارم

نوای نای ما گر جانگداز است
من این نای و نوا را دوست دارم

اگر آب و هوایش دلنشین نیست
من این آب و هوا را دوست دارم

به شوق خار صحراهای خشکش
من این فرسوده پا را دوست دارم

من این دلکش زمین را خواهم از جان
من این روشن سما را دوست دارم

اگر بر من ز ایرانی رود زور
من این زور آزما را دوست دارم

اگر آلوده دامانید، اگر پاک
من، ای مردم، شما را دوست دارم

#دکترلیداشعشعانی
بیست و سوم آبان ۱۴۰۳

https://t.me/seriton