𝐬𝐞𝐥𝐟 𝐥𝐨𝐯𝐞

روزای اخر بیست سالگیمه دلم میخواد داد بزنم و بگم من هنوزمممم بیست سالمه دلم نمیخواد بیست سالگیم تموم بشه تو بیست سالگیم به اندازه بیست سال از زندگیم زندگی کردم کاش میتونستم همینجا استوپ کنم و تا ابد تو بیست سالگیم زندگی کنم :)

امروز اولین حقوق ناچیزم و گرفتم و عمیقا بابتش خوشحالم^^

میگفت تجربه کردن یه چیزه و فهم کردن اون تجربه چیز دیگه ما هممون در عمل کلی تجربه‌های مختلف داریم اما اون درک و فهمی که انتظار میره از تجربه‌‌هامون بدست اورده باشیم رو ممکنه نداشته باشیم

نمیفهمم چرا وقتی کسی چیزی رو میدونه باید وانمود کنه که نمیدونه؟ چون متواضع تر بنظر بیاد؟ چون عقل کل بنظر نرسه؟ من تا چیزی که میدونم رو ابراز نکنم چطور میخوام متوجه نواقصی که در دونستنم بود رو متوجه بشم؟ اصلا تا به زبون نیارمش و به چالش نکشم چطور اون فروتنی که از ندونستن میاد رو بدست بیارم؟

دیروز رفیقم میگفت: « کوثر تو خیلی میدونم میدونم میکنی، انقدر نگوووو‌ میدونممم! » و من در حالی که هاج و واج نگاهش میکردم، داشتم فکر میکردم چطور متقاعدش کنم که داره اشتباه فکر میکنه، بی اختیار گفتم میدونم :))))

واقعی ترین تغییر؟ همونیه که حتی اگه هیچکس متوجهش نشه، خودت با تمام وجودت حسش میکنی، دیگه تلاشی برای نشون دادنش نمیکنی، ارومی و عمیقا با حال خوبت با اون تغییر زندگی میکنی

سخت‌ ترین کار دنیا؟ اینکه علاقه یا تنفرت نسبت به ادمها، تاثیری روی احساساتت نسبت به کارهایی که انجام میدن نداشته باشه :) اینکه بتونی ادمها رو از فعالیت‌هاشون، علاقه‌مندی‌هاشون، سلیقه‌هاشون و هر کاری که توی ذهنت یاداور اون‌ ادمهاست، جدا ببینی

من جدی هیچوقت حوصله شنیدن خاله‌زنک بازی‌های کبری چیگفت صغری چی جوابشو داد رو ندارم، اما برعکس تو محیطی‌‌ام که کل دغدغشون همین حاشیه‌‌های مزخرفه، نمیخوام بگم دغدغه‌های من خیلی خاص و متفاوته اما هرچی هست، این روزا ترجیحم اینه با کسایی معاشرت کنم که دغدغه‌هامون مشترک باشه، شاید دلیل اینکه کنار بعضی ادم…

- ادم که از یه سوراخ دوبار گزیده نمیشه... + بله جانم ادم عاقل یه اشتباه و دوباره نمیکنه اما ادم احمق چرا.. نه تنها خودش بارها گزیده میشه بلکه اطرافیانشم با توصیه‌‌های احمقانه خودش در معرض گزیده شدن قرار میده (:

خیلی از میخوام فلان کار رو انجام بدم ها، هیچوقت تبدیل به انجامش دادم نمیشن. ترجیحا وقتی ازش حرف بزن که واقعا توی مسیر رسیدن بهش باشی تا صرفا هزاران ایده‌ای که جوگیرانه به ذهنت میرسه و تو همون نقطه صفر هم تو نطفه خفه میشه

مامانم جدیدا یاد گرفته قبل از انتقاد کردن ازم یه ویژگی مثبتمو میگه که هم نقدش سازنده تر بنظر بیاد و هم از بحثهای احتمالی جلوگیری کنه^^ مثلا همین الان گفته حیف اون‌ چشمای خوشگلت نیست که انقدر تو‌ گوشی بودن قلمبیده شدنن؟؟؟ منننن؟ مننن غششششش، نیشم تا بناگوش بازههه :))))))

حس تعلق داشتن به جمع، خیلی به ادم اعتماد به‌ نفس میده. یاد دوران مدرسه‌ام افتادم، همیشه دو سه نفر بودن که تو هیچ اکیپی نبودن، تنها بودن، هیچکس طرفشون نمیرفت، زیاد دیده نمیشدن و اگه کسی هم میرفت سمتشون با نگاه تحقیرامیز بقیه روبه رو میشد.. داشتم با خودم میگفتم کاش حداقل من وسط اون همه شلوغی میرفتم پی…

خیلی بده که هیچوقت نمیتونیم از احساس واقعی اطرافیانمون نسبت به خودمون مطمئن باشیم.. منظورم فقط رابطه‌ عاطفی نیست، خیلی از ارتباطهایی که هر روز توی محیط کار، دانشگاه، جمع های دوستانه یا حتی فامیل میبینیم، بیشتر از اینکه از علاقه شکل گرفته باشه، بخاطر رودربایستی، عادت، اجبار یا نیاز متقابلیه که به هم …

از ترسناک‌ ترین و دردناک ترین احساسی که دلم نمیخواد هیچوقت تجربش کنم حسرت خوردنه

امروز با یه دختری هم کلام شدم که دو سال از من کوچیکتر بود‌ و متاهل بود، هرچی بیشتر صحبت میکردیم بیشتر به این نتیجه میرسیدم که ابدا سن معیار خوبی برای سنجش پختگی ادما نیست، در حدی نگاهش به مسائل سنجیده و عمیق بود که حس میکردم در مقابلش انقدری نابالغ و خام‌‌ام که نمیتونم اظهار نظری داشته باشم :))) اما…