شعر :
#رامیز_روشن ( جمهوری آذربایجان )
دکلمه :
#خزر_سلیمانلی
ترجمه به فارسی :
#دکترحسین_نامدار ( حکیم ) از همراهان گرامی کانال
MƏN SƏNİ SEVMİRDİM
Mən səni sevmirdim... Amma gecəydi,
Bir bomboş vağzaldı, birdə biziydik...
Yuxulu gözlərin gözümə dəydi,
Yuxulu gözlərin tərtəmiziydi...
Yuxulu gözlərin yuxu görürdü,
Sən özün ən şirin yuxuydun ancaq.
Yuxulu gözlərin yuxu görürdü,
Mən sənin yuxunda yoxuydum ancaq...
Mən gələn qatarın hayında idim,
Bir sərin gecəydi, bir ilıq nəfəs.
Bir də ki, mən sənin yanında idim,
Yaxında olanlar yuxuya girməz...
Sonra qatar gəldi, yuxun dağıldı,
İstədim söz deyəm, karıxdım yenə.
Qatar gecikirdi, mən darıxırdım,
Sən mindin qatara, darixdim yenə...
O gedən qatarın dalınca baxdım,
Dedim,bu gecəni çətin dözərəm.
Bir az da keçsəydi ağlayacaqdım,
Yaxşı ki, gülməyim tutdu özümə...
Sonra da yol boyu uzandı kölgəm,
Sonra da tək-tənha qayıtdım evə.
O qatar,o gecə, o dünya bəlkə, Tək bundan ötrüydü; MƏN SƏNİ SEVƏM.
Ramiz Rovşən
من دوستت نداشتم
من دوستت نداشتم ...
اما؛
شب بود و
یک ایستگاه خالی
و ما.
چشمان خواب آلودهات با چشمانم گره خورد
چشمان خواب آلودهات پاک و پاکیزه بود.
چشمان خواب آلودهات خواب میدید
ولی تو خود شیرینترین خواب بودی.
چشمان خواب آلودهات خواب میدید
ولی من در خواب تو نبودم.
من دلواپس قطاری بودم که میآمد
شبی خنک بود و نفسی ولرم.
و اینکه من در کنار تو نبودم
آنان که نزدیکترند به خواب آدم نمیآیند.
قطار آمد، خوابت به هم ریخت
خواستم چیزی بگویم، باز دست و پایم را گم کردم.
قطار تانی میکرد و من ناآرام میشدم
تو سوار قطار شدی، دوباره دلم تنگ شد.
دنبال قطاری که رفت خیره شدم
با خودم گفتم مشکل امشب را تحمل کنم.
کم مانده بود تا گریهام بگیرد
خوب شد که برای خودم خندهام گرفت.
بعد هم در درازای راه سایهام دراز شد
و تک و تنها به خانه برگشتم.
آن قطار،
آن شب،
آن جهان شاید
فقط به خاطر این بود: من تو را دوست بدارم.
🆔 @ReyhanH1990
