🔸
⭕️ کسی که واقعاً به کمال رسیده، خود را بر دیگران برتر نمیبیند.
از نظر مولانا خودبینی و تکبر، سختترین و بدترین بیماری و مرض است. عیبهای خود را ندیدن و خود را بهترین و کاملترین فرد دانستن، نقطهی سقوط هر انسانی است:
علتی بتّر ز پندار کمال
نیست اندر جان تو ای ذو دلال
این بیماری در هر شکل که در وجود ما ظاهر شود، از خود بزرگبینی و تکبر، تا دیگران را دونِ خود دانستن و حقیقت را فقط نزد خویش پنداشتن، بیماری مهلکی است که زهر جان است و سرانجام موجب هلاکت آدمی میشود.
در نگاه سعدی علیهالرحمه:
کمال نفس خردمندِ نیکبخت آن است
که سر گران نکند بر قلندر قلاش
(کمال و بلوغ روحی و معنوی یک انسان عاقل و نیکاقبال، در این است که خود را بر دیگران برتر نبیند و در برابر ظاهر زندگی افراد فخرفروشی نکند.)
و از آنجا که در این دنیا، جایگاه نهایی نیکوکار و بدکار بهطور کامل آشکار نیست؛ عاقبت کار در آخرت روشن میشود، نه از روی ظاهر زندگی دنیایی:
مقام صالح و فاجر هنوز پیدا نیست
نظر به حسن معاد است نی به حسن معاش
از اینرو سعدی با نگاهِ کریمانه و از روی عشق و مردمدوستی، به آدمی توصیه میکند که:
به عین عُجب و تکبر نگه به خلق مکن
که دوستان خدا ممکناند در اوباش
او در این بیت میگوید:
با نگاهی از خودخواهی و تکبّر به مردم ننگر؛ زیرا ممکن است دوستان راستین خدا در میان همین انسانهای ساده و بهظاهر بیارزش باشند و چهبسا در باطن، بسیار وارسته و پاکنهاد باشند.
پس بر اساس ظن و گمان منفی دربارهی دیگران قضاوت نکن؛ زیرا ممکن است کسی که به او بدگمان هستی، در حقیقت از اولیای خدا باشد و مقام معنوی والایی داشته باشد:
کسی را که نزدیک ظنّت بَد اوست
چه دانی که صاحب ولایت خود اوست؟
✍ #سیدمحسن_جعفری
@sarire_kelk
