سانسورچی | sansoorchi

در جواب اون پیام خانومی تو چنل
بنظرم اگه زنی تحصیلات داشته باشی
اراده جون کندن داشته باشه
کار کنه و دستش تو جیب خودش باشه
جرئت دل کندن از خانواده رو داشته باشه
و اولویت زندگیش خودش باشه
در کل مستقل باشه و یک زن وابسته و بی عرضه نباشه
نه تنها با صرفا عشق (که یجور هوس بلند مدته نسبت به بقیه هوس ها ) ازدواج نمیکنه بلکه مهریه رو مثل قیمت تن و روح و ادامه زندگی تلف شدش نمیبینه
اول ریشه هاشو محکم میکنه بعد برگ میده
اول پشتش به خودش گرمه و کار هایی که از دستش بر میاد، بعد ازدواج میکنه
نه اینکه با ازدواج بخواد پشتوانه برای خودش درست کنه که تازه برای نگه داشتن اون پشتوانه هم بخواد یک بهانه بتراشه

زن ستیزی زن ها از زن ستیزی مرد ها حال بهم زن تره و همین که طرف ارزش خودش رو ندونه و به ارزشی که دیگران به عنوان یه لقمه ی آماده کف دستش میزارن هم بها نده آخر آخر آخر خود کم بینی و بیشعوریه
(من هنوز به اون قسمت از پادکست نرسیدم و خب نمیدونم تا چه حد باهام موافقی)

در ضمن اگر این خانوم با مرد هایی از قشر فکری خودش صحبت می‌کرد
یا حداقل از بدبختی های ملت دیگه تو ایران باخبر بود می‌فهمید
که مهریه به هیچ عنوان دلیل محکمی برای تکیه نیست
فرضا شما ۱۴ سکه مهریه داشته باشید قاعدتا باید ماهانه ۱ سکه بگیرید ولی
این فرد میتونه به مدت ۱ سال (بیشتر و کمتر بستگی داره )این رو عقب بندازه تا حکم جلبش بیاد و شما رو شبیه اسب حمالی بده که ازین دادگاه به اون دادگاه ازین پاسگاه به اون پاسگاه تا حکم جلب و نظر دادگاه و اوهههههه هزار و یکی دردسر بکشید تا یه سکه گیرتون بیاد که تازه طرف اگه قبل رفتن به زندان اون سکه رو بده نه تنها هیچ کاریش ندارن بلکه میشه بازی باحال اون مردک اشغال که شمارو هی توی این پروسه پچرخونه تا قید مهریه تون رو بزنید