YAQIN INSONINGIZDAGI AYBLARNI JUDA YAXSHI BILASIZMI?Unda bitta savol berib koʻring:
"Oʻzingizdagi ayblarni ham xuddi shunday aniq bilasizmi?"
Imom Gʻazzoliy insonning ruhiy tarbiyasi haqida juda muhim bir haqiqatni aytadi: inson oʻz nafsidagi ayblarni oʻzi osonlikcha koʻra olmaydi.
Chunki nafs oʻzini oqlaydi." - Men unga baqirmadim, u avval boshladi".
" - Men sovuqlashmadim, u menga mehr bermadi".
" - Men undan xafa boʻlmadim, u meni tushunmadi".
" - Men talabchan emasman, u masʼuliyatsiz".
" - Men nazorat qilmayapman, shunchaki oilamni oʻylayapman".
Shu tarzda inson yaqinining har bir xatosini koʻradi, ammo munosabatda oʻzining qanday hissa qoʻshayotganini koʻrmay qolishi mumkin.Gʻazzoliy esa oʻz ayblarini bilishning yoʻllaridan biri sifatida boshqalarda koʻrgan nuqsonlaridan oʻzini tekshirishni ham keltiradi.
Yaqiningizda sizga yoqmaydigan qandaydir xulq bormi?Oʻzingizdan soʻrang:
"Menda ham shu xulqning boshqa koʻrinishi yoʻqmi?"
Masalan:"U meni eshitmaydi", deysiz.
Ammo siz uni tushunishga harakat qilyapsizmi?
U menga mehr koʻrsatmaydi, deysiz.
Ammo siz mehrni faqat uning berishi kerak boʻlgan narsa deb qabul qilmayapsizmi?
U meni qadrlamaydi, deysiz.
Ammo siz uning shaxsiy chegaralarini hurmat qilyapsizmi?
U juda tanqidchi, deysiz.
Ammo siz uni doim kamchiliklarini koʻrsatib tarbiyalashga urinmayapsizmi?
Bu "Hamma ayb sizda" degani emas.Aksincha, sogʻlom munosabatning eng muhim savollaridan biri:
"Juftimni qanday oʻzgartiraman?" emas,
"Bu munosabatda oʻzim nimani oʻzgartirishim kerak?" degan savoldir.
Chunki inson oʻz aybini koʻrmagan joyda na isloh, na haqiqiy yaqinlik boshlanadi.
𝓢 𝓪 𝓱 𝓲 𝓯 𝓪 𝓵 𝓪 𝓻 𝓲 𝓶 𝓭 𝓪 𝓷 
