حَـدِیـد

گاهی هم باید به تقدیری که خداوند می‌نویسد، چشم دوخت. به برگی که بدون اذن او از درخت نمی‌افتد. به تک‌تک دانه‌های گندمی که برای توست و نانی می‌شود، به خوشه‌های انگور، به دانه‌های انار، به قطرات آب، به تک‌تک قدم‌های مورچه برای برداشتن ریزه ریزه‌های نان خورد شده. به همه بنگر که این کوچکترین و ساده‌ترین …

[media, no text]