رفرش

11:11

عجیب است که نور بعضی ستاره‌ها وقتی به چشم ما می‌رسد، از زمانی آمده که شاید خود آن ستاره دیگر وجود نداشته باشد. یعنی گاهی چیزی را در آسمان می‌بینیم که دیگر نیست؛ اما نبودنش هنوز به ما نور می‌دهد. شاید آدم‌ها هم همین‌اند. بعضی‌ها می‌روند، اما تصویرشان در ما ادامه پیدا می‌کند. نه چون هنوز آنجایند؛ چون …

[media, no text]

En La Cuerda

مثل وقتی که انگار وارد یک خاطره‌ی قدیمی می‌شوی. مثل کوچه و خانه‌ی دوران کودکی. مثل اولین بار که دوست داشتن را حس کردی.

Concierto de Aranjuez: II. Adagio

ما انسان‌ها خودآگاهی پیچیده‌ای داریم؛ یعنی فقط وجود نداریم، بلکه می‌دانیم که وجود داریم و حتی می‌توانیم درباره وجود خودمان فکر کنیم. می‌توانیم از بودن خودمان خسته شویم، به گذشته فکر کنیم و از آینده بترسیم. گربه‌ها هم احتمالا نوعی خودآگاهی ابتدایی دارند؛ بدن خودشان را حس می‌کنند و خودشان را از محیط و…

[media, no text]

در یک جایی از زندگی، آدم به نقطه‌ای می‌رسد که چیزی عجیب اتفاق می‌افتد. نه اینکه دیگر کسی را نخواهد، نه اینکه دوست داشتن از بین رفته باشد، بلکه دیگر آمدن و رفتن آدم‌ها قدرت سابقش را ندارد. آدم‌هایی هستند که شاید روزی آرزوی داشتنشان را می‌کردی. آدم‌هایی که فکر می‌کردی اگر باشند، چیزی در زندگی‌ات سر جا…

Gheseh Labhaye Yakh Basteh

[media, no text]

می‌تونی برای چیزی که از دست دادی غصه بخوری، خاطراتش رو دوست داشته باشی، حتی گاهی آرزوش کنی؛ اما هم‌زمان بدونی که برگشتنش دیگه چیزی نیست که بخوای. بعضی چیزها رو آدم از دست می‌ده و دلش براشون تنگ می‌شه، نه برای اینکه دوباره داشته باشه‌شون، فقط چون یه زمانی بخشی از زندگیش بودن.

جمعه.

یاد تهران بخیر. تهران اون روزها. تهران پیشتر از اون روزها. روزهایی که می‌رفتم از تجریش پیاده میومدم پایین تا کشاورز و بعد تو فلسطین و بعد می‌رسیدم به چیپس و پنیر اگزیت. بعد کشاورزو می‌رفتم تا برج‌های سامان. بعد نادری و چنارهای تو هم رفته‌ش رو می‌گرفتم تا برادران مظفر میومدم. یادش بخیر، پایی بود و ان…

Gharibeh

Man Vojoodam Male Tou

و آفتاب لب بام همچنان سوتش را می‌زند.