تا اواسط قرن هشتم، جوامع تجاری قابل توجهی از ایرانیان در چانگ-آن، پایانه مسیرهای تجاری زمینی، و در کانتون، یانگ-چو و چوان-چو، مراکز اصلی تجارت دریایی، وجود داشتند. اینها شامل تاجران راه دور در حال ترانزیت و مغازهدارانی بودند که به طور دائم در چین ساکن شده بودند. آنها آنقدر قابل مشاهده و زیاد بودند که مردم محلی کلیشههای مشخصی از این غریبهها در میان خود ایجاد کردند: بازرگانان ایرانی ثروتمند و سخاوتمند بودند، معمولاً متخصص در تجارت جواهرات کمیاب و اغلب دارای قدرتهای ماوراء طبیعی.
شی-کائو، شاهزادهای اشکانی بود که در سال ۱۴۸ میلادی به عنوان گروگان به لویانگ، پایتخت هان، رسید و بقیه عمر خود را در چین گذراند. این به احتمال زیاد همان آن شی-کائویی است که به خاطر ترجمههایش از آثار بودایی به چینی مشهور است.
علاوه بر پایتخت و بنادر جنوبی، آنها در یانگ تسه سفلی نیز یافت میشدند، جایی که، به گفته زائر ژاپنی، انین، جامعه ایرانی محلی ۱۰۰۰ رشته پول نقد برای تعمیر یک معبد آسیبدیده کمک کردند.
📚Cambridge Studies in Islamic Civilization
Culture and Conquest in Mongol Eurasia
Thomas T. Allsen
@RewIran
14
1September 10, 2025 1.2K 14
