بکت هیچ پاسخ قطعیای به این انتظار نمیدهد. شاید گودو خدا باشد، شاید امید، شاید آینده، یا شاید همان معنایی که انسان تمام عمر در جستوجوی آن است. قدرت این نمایشنامه دقیقاً در همین ابهام نهفته است؛ اینکه هر خواننده یا تماشاگر، گودوی خودش را پیدا میکند.
شاید «در انتظار گودو» بیش از آنکه دربارهی آمدن کسی باشد، دربارهی زندگیهایی است که در انتظار سپری میشوند؛ انتظارِ روزی بهتر، فرصتی مناسبتر یا تغییری که شاید هرگز از راه نرسد.
«هیچ اتفاقی نمیافتد، هیچکس نمیآید، هیچکس نمیرود؛ و با این حال، همه چیز در جریان است.»
در انتظار گودو
ساموئل بکت
@ReferenceLibrary
