سرخ

⚪️زمان 🔻«آنری برگسون» میان دو تلقی از «زمان» فرق می‌گذارد-زمانی که اندازه‌گیری می‌شود و او آن را «زمان ساعت‌ها» می‌خواند، و زمانی که تجربه می‌شود و او آن را «دیمومت» می‌نامد. 📍«زمانِ ساعت‌ها» زمانی که به صورت فضا نمود می‌یابد و به شکلی واحد مدرّج می‌گردد و تنظیم می‌شود، ضرورت آشکار دارد اما زمان اصیل نیست. 📍زمان حقیقی «دیمومت» است و بس. 🔺مسئله اینجاست که زمان ساعت‌ها روز به روز بیشتر بر زیست معاصر مسلط می‌شود و تجربه‌ی زمان درونی مشکل و مشکل‌تر می‌شود. سؤال برگسون این بود: «ديمومتِ درونِ ما چیست؟» جواب: «کثرتی کیفی، بی‌هیچ نسبتی با اعداد؛ تطوّری آلی که امکان کمّی نمودن آن وجود ندارد.» 🔘كتاب: درس های زندگی برگسون ☑️اثر: مایکل فولی ☑️ترجمه: صالح نجفی #زمان #دیمومت #فضا #درون #و_تو_باز_خواهی_آمد! 📕@Red_Reason

https://t.me/shahnamehmusic نیامدی و دیر شد! هوشنگ ابتهاج 🔺[[music is our soul and life]]🔻 📕 @Red_Reason

یگانه مقصودِ 《هستیِ انسان》، افروختنِ چراغی است در ظلمتِ 《صِرفِ بودن》(هستیِ محض). کارل گوستاو یونگ https://t.me/ravantahlil

⭕️چگونه راز خدا را تجربه کنیم؟ 《پادشاهی خداوند درون توست》 یک‌بار، وزیر آموزش تعریف می‌کرد که در مراسم جشن عروسیِ دو عضو کلیسای انگلیکن حضور داشته و از زوجی که پشت سرش نشسته بودند، می‌شنید که عهد می‌بستند چنان درست و صادقانه زندگی کنند تا پس از مرگ هم باهم باشند، و به عبارتی، زندگی ابدی داشته باشند.…

و سرنوشت؟ تنها یکبار روی خوش نشان داد و تو آنجا نبودی. ولادیمیر هولان ترجمه محمد مختاری https://t.me/Taarikhaneh

https://t.me/shahnamehmusic 🔺[[music is our soul and life]]🔻 📕 @Red_Reason

این پرتره را هوشنگ سیحون از پدربزرگش کشیده؛ میرزاعبدالله فراهانی، موسیقی‌دان بزرگ عصر قاجار و از پایه‌گذاران ردیف موسیقی دستگاهی ایران. هرچند سیحون راه خاندان موسیقی‌دانش را ادامه نداد اما یکی از بزرگترین معماران ایران شد و میراثی همان‌قدر ماندگار برجا گذاشت. امروز زادروز اوست. #و_تو_باز_خواهی_آمد! 📕@Red_Reason

⭕️آیین بودا و تجسد سوفیا آمیدا/آمیتابه، با دو بودی‌ستوه‌ی اصلی (اَوَلوکیتِشوَرَه: تجسم رحمت و شفقت و مهاستهامپراپتا: نماینده قدرت خِرد) [این قهرمانان روح بیداری] که به او کمک می‌کنند، در حقیقت سه‌گانه‌ای را شکل می‌دهد که معانی ضمنی آن: عمر نامحدود (زروان) نور نامحدود (زرتشت) قدرت پیروز (میترا) ه…

ذن می‌تواند بگوید: 《نفس من نامتناهی است، من عالم را بلعیده‌ام》 #و_تو_باز_خواهی_آمد #به_رنگ_سرخ #با_حسی_از_تعلیق #در_تربیع_زنانگی #از_جهان_ماندالا 📕 @Red_Reason

5⃣

4⃣

🥉

🥈

🥇

Artist: #Bethlehem_Struluckt Album: Daphne Released: 2022 Genres: #Ambient #Score #Neo_Classical #Melancholic My Favorite Album 🤍 آلبوم Daphne از موزیسین مستقل مکزیکی، در مارس ۲۰۲۲ منتشر شد؛ اثری که در مرز میان دارک امبینت، نئوکلاسیک و راک اتمسفریک حرکت می‌کند و فضایی عمیقاً ملانکولیک دارد. نام آلبوم یادآور «دافنه» در اسطوره‌های یونانی است؛ دختری که برای رهایی از تعقیب، به درختی تبدیل شد. موسیقی آلبوم هم حسی از دگرگونی، فاصله و زیبایی دست‌نیافتنی در خود دارد. دافنه، آلبومی زیبا، احساسی و تأثیرگذار است؛ اثری که هر از گاهی به سراغش می‌روم و این روزها بیش از هر زمان دیگری به آن گوش می‌دهم. حال و هوای آلبوم Daphne برای من شبیه یک ظهرِ گرم کش‌دارِ تابستان است که در ایوان خانه‌‌‌ای قدیمی دراز کشیده‌ای، نه خوابی و نه کاملاً بیدار. صدای دورِ حشرات از باغ می‌آید، اما آن‌قدر دور است که بیش‌تر به بخشی از سکوت شبیه است تا صدا. نور خورشید از لابه‌لای برگ‌های درخت تاک لکه‌های روشن و متحرکی روی زمین و صورتت می‌اندازد. چشمانت نیمه‌باز است و هربار که نسیمی کوتاه می‌وزد، شکل آن لکه‌های نور تغییر می‌کند. در چنین لحظه‌ای، نه غم مشخصی وجود دارد و نه شادی مشخصی. بیش‌تر نوعی تعلیق است؛ احساسی که در آن، خاطرات قدیمی بی‌اجازه از گوشه‌های ذهن بیرون می‌آیند. نه آن‌قدر واضح که بتوانی به آن‌ها فکر کنی و نه آن‌قدر محو که از یادت بروند. فقط حضور دارند. این موزیسین از آن‌دست موزیسین‌هایی است که موسیقی را نه برای هیاهو، بلکه برای نجواکردن می‌سازد. ملودی‌هایش مثل مهی نازک روی خاطرات می‌نشینند؛ آرام، مرموز و کمی غمگین. موسیقی‌ای که بیش‌تر از آن‌که شنیده شود، احساس می‌شود. امید که بشنوید و لذت ببرید. The Depth of My Soul