[روزمرگی های روانشناسِ آماتور]

از ساعت شیش که پرستار اومد و بهم دوتا مسکن زد خیلی خواب‌آلود و تو اتاق تنها بودم یه خانومی درو زد این گلو گذاشت تو بغلم و ماچم کرد تشخیص نمی‌دادم کیه بوی گل تو مشامم پر شد با خوشرویی گفت ایشالا زودی خوب میشی.. یادداشتش رو نگاه کردم و قلبم از محبت سرریز شد... عاشقِ گل و یادداشتم:)