فدای دستهای تو که هرگز در دستهای من نبودند، و با این همه سالهاست گرمایشان را در سردترین لحظههای زندگی به یاد میآورم. کجایی؟ جهان از آدمها پُر است، اما گاهی نبودنِ یک نفر آنقدر بزرگ میشود که از همهٔ جهان بیشتر به چشم میآید. من در ازدحام روزها نام تو را مثل چراغی کوچک با خود حمل کردهام، تا تاریکیِ این راه تمامم نکند. بیا... نه برای آنکه فاصلهها کوتاه شوند، بیا برای آنکه این دل بداند سالها انتظار کشیدن برای کسی که شبیه هیچکس نیست، بیهوده نبوده است.
3June 9, 2026 210 1
