قرآن

«ای پدر ما، برای گناهان ما آمرزش بخواه؛ ما خطاکار بوده‌ایم.»

«به‌زودی از پروردگارم برای شما آمرزش می‌خواهم؛ همانا او آمرزنده و مهربان است.»

«وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ»

«و از روزی بترسید که هیچ کس چیزی از دیگری را دفع نمی‌کند، از او شفاعتی پذیرفته نمی‌شود، فدیه‌ای از او گرفته نمی‌شود و آنان یاری نخواهند شد.»

«وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ»

«و از روزی بترسید که هیچ کس چیزی از دیگری را دفع نمی‌کند، فدیه‌ای از او پذیرفته نمی‌شود، شفاعتی به او سود نمی‌رساند و آنان یاری نخواهند شد.»

«برای آنان آمرزش بخواه یا برایشان آمرزش نخواه؛ اگر هفتاد بار نیز برای آنان آمرزش بخواهی، خدا هرگز آنان را نمی‌آمرزد؛ زیرا آنان به خدا و رسول او کافر شدند و خدا قوم فاسق را هدایت نمی‌کند.»توبه-۸۰

«و گروهی دیگر به گناهان خود اعتراف کردند؛ عمل شایسته‌ای را با عملی دیگر که بد بود درآمیختند؛ امید است خدا توبه آنان را بپذیرد؛ زیرا خدا آمرزنده و مهربان است.»توبه-۱۰۲

«از اموال آنان صدقه‌ای بگیر که آنان را پاک و تزکیه کنی و برای آنان صلات کن؛ زیرا صلات تو برای آنان مایه آرامش است، و خدا شنوا و داناست.»توبه-۱۰۳

«آیا ندانستند که خداست که توبه را از بندگانش می‌پذیرد و صدقات را می‌گیرد و اینکه خداوند بسیار توبه‌پذیر و مهربان است؟»

توبه-۱۰۴

«إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ»

«خداست که توبه را از بندگانش می‌پذیرد.»

«و اگر آنان هنگامی که به خود ستم کردند نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و رسول نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، قطعاً خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.»

«از اموال آنان صدقه‌ای بگیر که آنان را به وسیله آن پاک و تزکیه کنی و برای آنان دعا کن؛ زیرا دعای تو مایه آرامش آنان است، و خداوند شنوا و داناست.»

«آیا ندانستند که خداست که توبه را از بندگانش می‌پذیرد و صدقات را می‌گیرد و اینکه خداوند بسیار توبه‌پذیر و مهربان است؟»

«خداست که توبه را می‌پذیرد»

وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُوا أَنفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا

خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ ۖ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

«و ما هیچ رسولی را نفرستادیم مگر آنکه به فرمان خدا اطاعت شود. و اگر آنان هنگامی که به خود ستم کردند نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و رسول نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، قطعاً خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند»
نساء۶۴

«از اموال آنان صدقه‌ای بگیر که آنان را به وسیله آن پاک و تزکیه کنی و برای آنان دعا کن؛ زیرا دعای تو مایه آرامش آنان است، و خداوند شنوا و داناست.»
توبه۱۰۳

«آیا ندانستند که خداست که توبه را از بندگانش می‌پذیرد و صدقات را می‌گیرد و اینکه خداوند بسیار توبه‌پذیر و مهربان است؟»
توبه۱۰۴

أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
توبه۱۰۴

و گروهی دیگر به گناهان خود اعتراف کردند؛ عملی شایسته را با عملی بد درآمیختند. امید است خدا توبه آنان را بپذیرد؛ زیرا خداوند آمرزنده و مهربان است
توبه۱۰۲

از اموال آنان صدقه‌ای بگیر که به‌وسیله آن پاکشان و تزکیه‌شان کنی و برای آنان دعا کن؛ زیرا دعای تو مایه آرامش آنان است، و خداوند شنوا و داناست
توبه۱۰۳

آیا ندانستند که خداست که توبه را از بندگانش می‌پذیرد و صدقات را می‌گیرد و اینکه خداوند بسیار توبه‌پذیر و مهربان است؟
توبه۱۰۴

اللَّهُ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ
یعنی خداست که توبه را می‌پذیرد

خداست که توبه را می‌پذیرد.

توبه۱۰۱
وَمِمَّنْ حَوْلَكُم مِّنَ الْأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ ۖ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ ۖ مَرَدُوا عَلَى النِّفَاقِ لَا تَعْلَمُهُمْ ۖ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ ۚ سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٍ
و از بادیه‌نشینانی که پیرامون شما هستند منافقانی هستند، و از اهل مدینه نیز گروهی بر نفاق خو گرفته‌اند؛ تو آنان را نمی‌شناسی، ما آنان را می‌شناسیم. به‌زودی آنان را دو بار عذاب می‌کنیم، سپس به سوی عذابی بزرگ بازگردانده می‌شوند

توبه۱۰۲
وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَن يَتُوبَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
و گروهی دیگر به گناهان خود اعتراف کردند؛ عملی شایسته را با عملی بد درآمیختند. امید است خدا توبه آنان را بپذیرد؛ زیرا خداوند آمرزنده و مهربان است

توبه۱۰۳
خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ ۖ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
از اموال آنان صدقه‌ای بگیر که به‌وسیله آن پاکشان و تزکیه‌شان کنی و برای آنان دعا کن؛ زیرا دعای تو مایه آرامش آنان است، و خداوند شنوا و داناست

توبه۱۰۴
آیا ندانستند که خداست که توبه را از بندگانش می‌پذیرد و صدقات را می‌گیرد و اینکه خداوند بسیار توبه‌پذیر و مهربان است.

«[فرعون:] ای موسی! پروردگارت را برای ما بخوان؛ اگر این عذاب را از ما برطرف کنی، قطعاً به تو ایمان می‌آوریم و بنی‌اسرائیل را همراه تو خواهیم فرستاد.»اعراف-۱۳۴

«پس هنگامی که ما عذاب را از آنان [فرعون و همراهانش] برداشتیم، تا سرآمدی که آنان به آن می‌رسیدند، ناگهان پیمان خود را شکستند.»اعراف-۱۳۵

«و اگر آنان هنگامی که به خود ظلم کردند نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و رسول نیز برای آنان طلب آمرزش می‌کرد، حتماً خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.»نساء-۶۴

«[زکریا]پروردگارا! از نزد خودت فرزندی پاکیزه به من عطا کن؛ همانا تو شنونده دعایی.»آل‌عمران-۳۸

«پس فرشتگان او را [زکریا] در حالی که در محراب ایستاده بود ندا دادند: خداوند تو را به یحیی بشارت می‌دهد...»آل‌عمران-۳۹

«و خداوند برای کسانی که ایمان آورده‌اند، همسر فرعون را مثال می‌زند؛ هنگامی که گفت: پروردگارا! برای من نزد خودت خانه‌ای در بهشت بنا کن و مرا از فرعون و عمل او و از قوم ستمگر نجات ده.»تحریم-۱۱

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ لَئِن كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ
اعراف-۱۳۴

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُم بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ
اعراف-۱۳۵

وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُوا أَنفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا
نساء-۶۴

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ
آل‌عمران-۳۸

فَنَادَتْهُ الْمَلَائِكَةُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرَابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَىٰ مُصَدِّقًا بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللَّهِ وَسَيِّدًا وَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِّنَ الصَّالِحِينَ
آل‌عمران-۳۹

وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِّلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِندَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِن فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
تحریم-۱۱

آیا قرآن یک مؤمنِ مورد تأیید را نشان می‌دهد که برای یک نیاز الهی، انسان، ملائکه یا مقربی را واسطه قرار داده باشد و خداوند نیز نتیجه مطلوب آن توسل را تأیید کرده باشد؟

«ای موسی! پروردگارت را برای ما بخوان؛ اگر این عذاب را از ما برطرف کنی، قطعاً به تو ایمان می‌آوریم و بنی‌اسرائیل را همراه تو خواهیم فرستاد.»
اعراف-۱۳۴

«پس هنگامی که ما عذاب را از آنان برداشتیم، تا سرآمدی که آنان به آن می‌رسیدند، ناگهان پیمان خود را شکستند.»
اعراف-۱۳۵

«خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.»
نساء-۶۴

آیا قرآن یک مؤمنِ مورد تأیید را نشان می‌دهد که برای یک نیاز الهی، انسان، ملائکه یا مقربی را واسطه کرده باشد و خداوند نیز نتیجه مطلوب آن توسل را تأیید کرده باشد؟

آیا قرآن چنین مصداق روشنی را برای مؤمنان معرفی کرده است؟

«پروردگارا! از نزد خودت فرزندی پاکیزه به من عطا کن؛ همانا تو شنونده دعایی»(آل‌عمران-۳۸)

«پروردگارا! برای من نزد خودت خانه‌ای در بهشت بنا کن و مرا از فرعون و عمل او و از قوم ستمگر نجات ده»تحریم۱۱

«ای موسی! پروردگارت را برای ما بخوان؛ اگر این عذاب را از ما برطرف کنی، قطعاً به تو ایمان می‌آوریم و بنی‌اسرائیل را همراه تو خواهیم فرستاد»اعراف-۱۳۴

«پس هنگامی که ما عذاب را از آنان برداشتیم، تا سرآمدی که به آن می‌رسیدند، ناگهان پیمان خود را شکستند»اعراف۱۳۵

«پروردگارا! از نزد خودت فرزندی پاکیزه به من عطا کن؛ همانا تو شنونده دعایی.»
(آل‌عمران-۳۸)

«و خداوند با موسی به‌گونه‌ای ویژه سخن گفت.»
(نساء-۱۶۴)

«پروردگارا! من به هر خیری که بر من نازل کنی نیازمندم.»
(قصص-۲۴)

«و خداوند برای کسانی که ایمان آورده‌اند، همسر فرعون را مثال می‌زند؛ هنگامی که گفت: پروردگارا! برای من نزد خودت خانه‌ای در بهشت بنا کن و مرا از فرعون و عمل او و از قوم ستمگر نجات ده.»
(تحریم-۱۱)

«ای موسی! پروردگارت را برای ما بخوان؛ اگر این عذاب را از ما برطرف کنی، قطعاً به تو ایمان می‌آوریم و بنی‌اسرائیل را همراه تو خواهیم فرستاد.»
(اعراف-۱۳۴)

«پس هنگامی که ما عذاب را از آنان برداشتیم، تا سرآمدی که به آن می‌رسیدند، ناگهان پیمان خود را شکستند.»
(اعراف-۱۳۵)

«یَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّکَ»

«ای موسی! پروردگارت را برای ما بخوان.»
(اعراف، ۱۳۴)

«فَلَمَّا کَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ...»

«رَبِّ ابْنِ لِي عِندَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِن فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ»«پروردگارا! برای من نزد خودت خانه‌ای در بهشت بنا کن و مرا از فرعون و عمل او نجات ده و مرا از قوم ستمگر نجات ده.»(تحریم،۱۱)

«و اگر هنگامی که به خود ظلم کردند نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و رسول نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، قطعاً خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.»(نساء۶۴)

«خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.»

«اگر هفتاد بار برای آنان آمرزش بخواهی، خدا هرگز آنان را نمی‌آمرزد.»(توبه، ۸۰)

«ای موسی! پروردگارت را برای ما بخوان، به سبب پیمانی که نزد تو دارد...»(اعراف۱۳۴)

«پس هنگامی که عذاب را تا سرآمدی که آنان به آن می‌رسیدند از آنان برداشتیم، ناگهان پیمان خود را می‌شکستند.»(اعراف۱۳۵)

«پس از آنان انتقام گرفتیم و آنان را در دریا غرق کردیم؛ زیرا آیات ما را تکذیب کردند و از آنها غافل بودند.»(اعراف، ۱۳۶)

«ای پدر ما! برای گناهانمان آمرزش بخواه؛ ما خطاکار بودیم»(یوسف۹۷)

«هُنَالِکَ دَعَا زَکَرِیَّا رَبَّهُ»

«پروردگارا! از جانب خود فرزندی پاک به من عطا کن؛ همانا تو شنونده دعایی»(آل‌عمران۳۸)

توسل به دیگران برای رسیدن به خدا، در این روایت‌های قرآنی عمدتاً در رفتار خطاکاران، ستمگران و انسان‌های گرفتار دیده می‌شود؛ در حالی که الگوی روشن رسولان و مؤمنان در دعا، رجوع مستقیم به خداست.

«و هنگامی که بندگان من درباره من از تو می‌پرسند، من نزدیکم؛ دعای دعا‌کننده را هنگامی که مرا بخواند، اجابت می‌کنم.»(بقره۱۸۶)

«بگو: شفاعت جمیعاً از آنِ خداست.»(زمر، ۴۴)

«وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُوا أَنفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا»

«و اگر آنان هنگامی که به خود ستم کردند نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و رسول نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، قطعاً خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.»

(نساء، ۶۴)

«لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا»

«فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ»

«وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ»

«اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ ۖ إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ»

«قُل لِّلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا»

«بگو: شفاعت یکسره از آنِ خداست.»

(زمر، ۴۴)

«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَن يَكْفُرُوا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلَالًا بَعِيدًا»

«تَعَالَوْا إِلَىٰ مَا أَنزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ»

«فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا»

«وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُوا أَنفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا»

«وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُم مُّسْتَكْبِرُونَ»

«اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ ۖ إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ...»

«يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ ۖ لَئِن كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ»

«فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ»

«فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ»

«قَالُوا يَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ»

«قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ»