90
ЧАРО МЕГӮЕМ, КИ ҶАШН ГИРИФТАНИ МАВЛУДИ ПАЁМБАР ﷺ БИДЪАТ АСТ?
Зеро:
Дар бораи ҷашн гирифтани мавлуди Паёмбар ﷺ на як ояти Қуръон, на як ҳадис аз Расули Аллоҳ ﷺ — хоҳ саҳеҳ бошад, хоҳ заиф — ва на як асар аз ягон саҳоба, хоҳ саҳеҳ бошад, хоҳ заиф, ворид нашудааст.
Худи Расули Аллоҳ ﷺ барои худ мавлуд баргузор накардааст ва дар замони ҳаёташ ҳеҷ яке аз саҳоба ё аҳли байташ низ барои ӯ чунин ҷашн нагирифтаанд.
Абӯбакр (رضي الله عنه) ду сол ҳукмронӣ кард, вале мавлуди Паёмбар ﷺ-ро ҷашн нагирифт; дар ҳоле ки ӯ Сиддиқи уммат ва ҳамроҳи Паёмбар ﷺ дар ғор буд!
Умар (رضي الله عنه) 10 сол ҳукмронӣ кард, вале мавлуди Паёмбар ﷺ-ро ҷашн нагирифт; дар ҳоле ки ӯ Форуқи уммат ва шахси илҳомёфтаи он буд!
Усмон (رضي الله عنه) 13 сол ҳукмронӣ кард, вале мавлуди Паёмбар ﷺ-ро ҷашн нагирифт; дар ҳоле ки ӯ шавҳари ду духтари Паёмбар ﷺ ва соҳиби ду ҳиҷрат ва аз боҳаётарин шахсони ин уммат буд!
Алӣ (رضي الله عنه) 4 сол ҳукмронӣ кард, вале мавлуди Паёмбар ﷺ-ро ҷашн нагирифт; дар ҳоле ки ӯ писарамаки Расули Аллоҳ ﷺ ва шавҳари Фотима, сарвари занони аҳли ҷаннат, буд.
Муовия (رضي الله عنه) низ мавлуди Паёмбар ﷺ-ро ҷашн нагирифт, дар ҳоле ки ӯ котиби ваҳй ва аз беҳтарин подшоҳони Ислом буд.
Ҳасан ва Ҳусайн (رضي الله عنهما) низ мавлуди бобояшон Расули Аллоҳ ﷺ-ро ҷашн нагирифтанд, дар ҳоле ки онҳо сарварони ҷавонони аҳли ҷаннат буданд.
Вақте Расули Аллоҳ ﷺ вафот кард, шумораи саҳоба зиёда аз сад ҳазор нафар буд — Худованд аз ҳамаи онҳо розӣ бод — вале ҳатто як нафари онҳо мавлуди Паёмбар ﷺ-ро ҷашн нагирифт.
Тобиъинҳо низ баъд аз онҳо мавлуди Расули Аллоҳ ﷺ-ро ҷашн нагирифтанд.
Чаҳор имоми машҳури мазҳаб — Абӯ Ҳанифа, Молик, Шофеӣ ва Аҳмад — низ ҳеҷ кадомашон мавлуди Расули Аллоҳ ﷺ-ро ҷашн нагирифтанд.
✅ Агар ин кор хайр мебуд, онҳо дар анҷом додани он аз мо пештар мешуданд.
💡Агар фаҳмиши далелҳое, ки тарафдорони ҷашни мавлуд барои иҷозаи он меоранд — мисли рӯза гирифтани рӯзи душанбе ва ғайра — дуруст мебуд, пас ин бузургон низ ба онҳо истинод мекарданд. Тарки ин фаҳмиш аз ҷониби онҳо нишон медиҳад, ки ин фаҳмиш нодуруст аст.
💡Мо ҳамон суханеро мегӯем, ки Имом Молик رحمه الله гуфтааст:
ما لم يكُن في زَمنِ رَسولِ الله صلى الله عليه وسلم وأصحابه دِينًا، فلن يكون اليوم دِينًا.
«Он чизе, ки дар замони Расули Аллоҳ ﷺ ва саҳобааш дин набуд, имрӯз низ дин нахоҳад буд».
💡Ва ба таври қатъӣ маълум аст, ки Расули Аллоҳ ﷺ ба охират нагузашт, магар ин ки Худованд динро барои ӯ комил ва неъматашро бар ӯ пурра гардонид:
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا
«Имрӯз дини шуморо барои шумо комил кардам ва неъмати худро бар шумо пурра намудам ва Исломро барои шумо ҳамчун дин баргузидам» (Сураи Моида: 3)
💡Паёмбар ﷺ аз навоварӣ дар дин ва анҷом додани коре, ки худи ӯ ва саҳобааш анҷом надодаанд, ҳушдор додааст. Ӯ ﷺ фармудааст:
مَن أَحدثَ في أَمرِنا هذا ما ليس مِنه، فهو رَدٌّ
«Ҳар кас дар кори мо чизеро навоварӣ кунад, ки аз он нест, пас он радшуда аст».
💡 Бидон, Худованд туро раҳмат кунад: се қарни беҳтарин ҳамаашон чизеро бо номи «ҷашни мавлуди Паёмбар» намешинохтанд.
Дар ҳадиси саҳеҳ омадааст:
خيرُ الناس قَرْنِي، ثم الذين يَلُونَهُم، ثم الذين يَلُونَهُم
«Беҳтарин мардум қарни мананд, сипас касоне, ки баъд аз онҳо меоянд, сипас касоне, ки баъд аз онҳо меоянд».
Пас, оё барои мо кофӣ нест он чизе, ки барои онҳо кофӣ буд?!
💡 Аз ин маълум мешавад, ки касоне, ки мавлуди Паёмбар ﷺ-ро ҷашн мегиранд, ҳеҷ далели ягонаи мустақим аз Қуръон, Суннат, иҷмоъ, амали саҳоба ё қиёси саҳеҳ надоранд. Балки он чизе, ки доранд, суханони баъзе олимонест, ки дар ин масъала хато кардаанд ва онҳо низ дар хатои онҳо тақлид намудаанд.
