Guruh seanslarida va shaxsiy konsultatsiyalarda ayollardan eng ko‘p eshitadigan e’tirozlarimizdan biri:«U bolalariga otalik qilmayapti, ularning ehtiyoji, g‘amxo‘rligi bilan ishi yo‘q...»
Lekin maydon (polya)ga kirganimizda, juda chuqur va kutilmagan bir haqiqat ochiladi.Ko'p hollarda, erimizga yoki sobiq juftimizga bo‘lgan bu chuqur og‘riq va e’tirozlar — aslida o‘z otamizga bo‘lgan tugallanmagan intizorlikdir.
Ichki bolaligingizda otangizdan ololmagan mehr, e’tibor, xavfsizlik va tan olinishni ulg‘ayganingizdan keyin beixtiyor eringizdan talab qila boshlaysiz. Siz eringizga qaraysiz, lekin ichingizdagi kichkina qizaloq hali ham o‘z otasining yo‘liga qarab:«Meni ko‘r, menga e’tibor ber, men seni kutyapman...» deb faryod urayotgan bo‘ladi.
Siz eringizdan ota bo‘lishni talab qilayotganingizda, unga sherik emas, «ota» rolini yuklab qo‘yasiz. Erkak kishi esa bu og‘ir va nohaq roldan ichki darajada qochadi.
Maydonda bu proyeksiyalar ajratilib, og‘riq o‘z egasiga qaytarilganda nima sodir bo‘ladi?
Charchatgan kutishlar to‘xtaydi: Siz eringizga er kabi, otangizga esa shunchaki sizga hayot bergan Ota sifatida qarashni boshlaysiz.Erkakning munosabati o‘zgaradi: Undan og‘ir rol yechilgach va ichki e’tirozlar ketgach, u bolalariga o‘z-o‘zidan boshqacha ko‘z bilan qaray boshlaydi.Katta energiya va resurs qaytadi: Siz kutilayotgan «bolalarcha pozitsiya»dan chiqib, o‘z hayotingiz uchun mas’uliyatni olgan ulg‘aygan, kuchli Ayol pozitsiyasiga o‘tasiz.Siz-chi? Erkin va baxtli yashashingizga to‘sqinlik qilayotgan, hali ham kimdandir kutayotgan og‘riqlaringizni maydondan chiqarishga tayyormisiz?
Aralashib ketgan rollarni tartibga solish va ichki erkinlikka erishish uchun shaxsiy seansga yozilishingiz mumkin.https://t.me/psixolog_bashorat
