«جوانها را کشتند تا زندگی عقبنشینی کند. اما زندگی بلد است از زخم راه برود.
آنها فکر کردند با مرگ، ترس میآید؛ نفهمیدند مرگ وقتی جمعی میشود به حافظه تبدیل میشود و حافظه، خطرناکترین شکل بیداریست.
ما نامها را زیر لب میگوییم نه برای گریه— برای ادامه دادن. اینجا ایستادن، خودش یک انتخاب است و ما انتخاب کردهایم.»
پاینده ایران
جاوید شاه











