[نیچه و روانِ کژبین در اشخاص کینهتوز]
🌿انسانِ کینهتوز نه راست است، نه درست، نه یکرو با خویش.
جانش دوستدارِ پنهانگاههاست، دوستدارِ درهای پنهانی. او در عالمِ خود، در جستوجوی خود است. یعنی حتی رابطهاش با خویشتن، مستقیم و بیواسطه نیست.
آرامشِ جانش را تنها در پناهگاهها مییابد، نه در رویاروییِ صریح با جهان.
چرا؟ چون هستیِ او بر واکنش بنا شده، نه بر کنش. نگاهش همیشه معطوف به بیرون است، به دیگری، به دشمن و همین، راهِ بازگشت به خویشتن را بر او میبندد.
فریدریش #نیچه، تبارشناسی اخلاق، ترجمهی داریوش آشوری، نشر آگه، رسالهی نخست، بخش ۱۱، ص ۴۶
همچنان در راه اندیشیدن
#در_راه_اندیشیدن
@philosophy_nat




