ماجرای عکس یادگاری آقای خامنهای و حاجآقا روحالله
🔹نوروز ۴۲ وقتی کماندوهای رژیم شاه ریختند داخل مدرسه فیضیه و طلاب را ضرب و شتم کردند و چند نفر شهید شدند، فیضیه تا مدتی متروکه شد. درسهای حوزه علمیه قم که به خاطر نوروز تعطیل شده بود، از بیست فروردین شروع شد. اما آخرین روزهای اردیبهشت، پیش از ماه محرم، تعطیل میشد تا طلاب برای تبلیغ و منبر به شهرهای مختلف بروند. در این مدت، فیضیه همچنان تعطیل و متروک مانده بود.
🔹۲۵ اردیبهشتماه، اقا روحالله پس از پایان درسش در مسجد اعظم گفت میخواهد برای یادبود شهدای فیضیه به آنجا برود. تصمیمش غافلگیر کننده بود و شاگردانش نیز با او همراه شدند. یکی از آنها سیدعلی خامنهای ۲۴ ساله است که چندسالی بود از مشهد به قم آمده و در سلک شاگردان آقا روحالله درآمده بود.
🔹 او سالها بعد در یادآوری این روز گفت: «مدرسه فيضيه بعد از آن روز ديگر مسكونی نبود. چون درها را كنده بودند، ديوارها را خراب كرده بودند، كثيف كرده بودند، ريخته بودند پاشيده بودند. طلبههايی كه در اين مدرسه سكنی داشتند، ته دلشان ديگر جرأت نداشتند بروند توي اين مدرسه. ديگر دل و دماغ رفتن به اين مدرسه را نداشتند. مدرسه خلوت بود. راه افتاديم. من آن روز در خدمت امام بودم. طلبه ها گروه زيادی بودند. حركت كرديم آمديم توی مدرسه، امام وارد مدرسه شدند. وارد که شدیم، سمت چپ مدرسه پيچيدیم، آنجا دم غرفه اول يا دوم امام نشستند و طلبه ها هم همينطور دور ايشان. يك غم شديدي صورت امام را گرفته بود، شديداً غمگين بودند. يك نفر یا خود امام گفتند يكي روضه بخواند. يك سيدي بنا كرد آنجا روضه خواندن و همه گريه کردند. به نظرم از مدرسه بلند شديم آمديم بيرون كه اين عکس آنجا بود.»
