O𝗇𝗒𝗑𝗂𝖺

تو بگو… این چرخه‌ی دلتنگی، پایانی هم داره؟ من هنوز هر شب، مثل مسافری که راهِ خونه رو گم کرده، میان خاطره‌هات سرگردونم.هر بار فکر می‌کنم ازت عبور کردم، دلم شبیه موجی که دوباره به ساحل برمی‌گرده، خودش رو به یاد تو می‌کوبه.تو نمی‌دونی نبودنت با من چه کرده؛ مثل بارونی که بند اومده، اما بوی خاکش هنوز تو…

[media, no text]

The older I get, I feel like I'm always tryna save time Talkin' to the voices in my head, they make me think twice Tellin' me it doesn't mean it's wrong because it feels right I'm scared that one day I wake up and wonder where the time go Talk about the past like it's the present while I rock slow I…

I wish somebody woulda told me If you want love, you gon' have to go through the pain If you want love, you gon' have to learn how to change If you want trust, you gon' have to give some away If you want love, if you want love

Yeah, as a kid I used to think life Is moving so slow, I watch it go by Look out the window on my bus ride I thought the world was so small, through my closed eyes I've always tried to control things In the end that's what controls me Maybe that's why I'm controllin'

If You Want Love

کلکسیونِ او و دوستانش’

هیچ‌وقت به دوست داشتنم شک نکن، عزیزم؛ تا وقتی این چشم‌ها هنوز به دنیا بازن، هر چیزی که نتونم با لب‌هام بگم، یه روز از توی نگاهم بهت می‌رسه. چشم‌هام بلدند از من حرف بزنن، مثل دو پنجره که رو به یک راز قدیمی باز می‌شن؛ و اگر یه روز کافر بشن، شاید فقط به این خاطر باشه که تو رو به جای خدا، توی تمامِ دعاه…

[media, no text]

تو آتشِ نهانِ من بودی؛ خاموش شدی، به گمانِ آن‌که با خاموشی‌ات مرا از شررِ خویش مصون داشته‌ای، غافل از آن‌که پیش از فرونشستنِ شعله‌ها، تمامِ من در محرابِ احتراق، بی‌نام و بی‌صدا، سوخته بود. تو خاکسترِ خویش را از چشمِ من پوشاندی، و من ماندم و ویرانه‌ای که زمانی، خانه‌ی روشنِ تو بود؛ حالا در این سکوتِ …

[media, no text]

اگر روزگار، یک‌بار دیگر پرده‌ی آن شب‌های دور را کنار زد، می‌گذاری اندکی در حاشیه‌ی خاطرت بمانم، بی‌آن‌که بخواهم چیزی را از گذشته پس بگیرم؟

[media, no text]

اگر از او سخنی بر زبان نمی‌آورم، سؤال را بر آستانه‌ی این سکوتِ سربسته نگذار؛ بعضی نام‌ها، شبیه اخگرهایی مدفون در گورِ خاکسترند،دست که بر آن‌ها ببری، دوباره بویِ احتراقِ سال‌های دور بلند می‌شود. سکوتِ من تهی از روایت نیست؛ پُر است از واژه‌هایی که سال‌هاست در تاریکیِ سینه،بی‌صدا پوسیده‌اند بعضی حکایت‌…