در حال مرتبکردن شمارههای سال ۱۳۶۰ مجله #زن_روز بودم که جلد آخرین شماره سال، منتشرشده در ۲۲ اسفند، توجهم را جلب کرد؛ جلدی که هرچه بیشتر به آن نگاه کردم، فاصله میان عکس و نوشته روی آن برایم تلختر شد؛
«فرزندان گل و گلوله،
نونهالان سال نماز و نیایش
به استقبال عید پیروزی میروند،
بهار آزادی و فتح و ظفر را
با کوخنشینان و جنگزدگان تقسیم کنیم.»
عکاس تصویر روی جلد نیز در صفحه سوم، «محمد بهارناز» معرفی شده است.
آنچه برای من در این جلد بیش از هر چیز قابل تأمل است، نحوه تطبیق این نوشته با عکس است: چند کودک با لباسهایی فقیرانه، پشت ویترین یک مغازه ایستادهاند و با کنجکاوی به داخل نگاه میکنند؛ تصویری که بیش از «فتح و ظفر»، میتواند فقر، محرومیت و فاصله بخشی از کودکان جامعه با رفاه و امکانات را به ذهن بیاورد.
اما «زن روز» همین تصویر را در قالب ادبیات حماسی معنا کرده است؛ از «سال نماز و نیایش» سخن گفته، به استقبال «عید پیروزی» و «بهار آزادی و فتح و ظفر» رفته و در پایان نیز توصیه کرده است که این بهار را با «کوخنشینان و جنگزدگان» تقسیم کنیم.
www.arshiveiran.ir
@oldnewspaper
