📎
ما در جهانی زندگی میکنیم که از رنج میگریزد؛ جهانی که میخواهد اضطراب را خاموش کند، اندوه را مهار کند و هر ترکِ کوچکی در روان را با نسخهای فوری بپوشاند. اما اگر رنج، صرفاً «اختلال» نباشد چه؟ اگر نشانهها، زبانِ خاموشِ روان باشند؟
شاید اضطراب، اعتراضِ بخشی از وجود ماست که سالها نادیده گرفته شده.
شاید افسردگی، سوگواریِ زندگیایست که هرگز جرأت زیستنش را نداشتیم.
شاید بیقراری، نشانهی فاصله گرفتن از خویشتنِ اصیل ما باشد. درمان، همیشه به معنای ساکت کردن صدا نیست؛ گاهی یعنی نشستن در کنار آن، گوش دادن، و پرسیدن این پرسش دشوار:
«روانِ من اکنون چه میخواهد بگوید؟»
شاید زندگیِ معنادار از همین مکث آغاز شود؛ از همین شجاعتِ گوش سپردن به آنچه درون ما نجوا میکند.
اندیشههای James Hollis
برگرفته از کتاب «زندگی معنادار»
■ پینوشت:
رنج، همیشه برای شکستن ما نمیآید؛
گاهی میآید تا پوستهای را که دیگر اندازهی روحمان نیست، ترک بیندازد.
#کتاب
#نکته
#روانشناسی
@o2opia
@o2opia
2
2
1February 25, 2026 238 4
