مسکین و درماندەی حقیقی کسی است که عمرش را در طلب دانشی سپری کند که به آن عمل نکرده است. در نتیجه لذتهای دنیا را از دست بدهد و از خیر و نیکیهای آخرت بینصیب باشد؛ و سرانجام در حالتی به آخرت قدم بگذارد که تهیدست و بیبهره است؛ و دانشی که آموخته و به آن عمل نکرده، حجتی قوی و دلیلی استوار بر علیەاش گردد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
–صيد الخاطر لابن الجوزي صـ ١٥٩



