نیمواژ

گر چه بر واعظِ شهر این سخن آسان نشود تا ریا وَرزَد و سالوس مسلمان نشود رندی آموز و کَرَم کُن که نه چندان هنر است حَیَوانی که ننوشد مِی و انسان نشود گوهرِ پاک بِباید که شود قابلِ فیض ور نه هر سنگ و گِلی، لؤلؤ و مرجان نشود اسمِ اعظم بِکُنَد کارِ خود ای دل! خوش باش که به تَلبیس و حیَل، دیو مسلمان نش…

I dug my heels, I thought that I could stop the rot The ground gave way, now I've lost the plot

اسم _ محسن نامجو @Nimvazh

چو بر شکست صبا زلفِ عنبرافشانش به هر شکسته که پیوست، تازه شد جانش کجاست همنفسی؟ تا به شرح عرضه دَهَم که دل چه می‌کشد از روزگارِ هجرانش زمانه از ورقِ گُل، مثالِ رویِ تو بست ولی ز شرمِ تو در غنچه کرد پنهانش تو خفته‌ای و نشد عشق را کرانه پدید تبارک الله از این رَه که نیست پایانش جمالِ کعبه مگر عذرِ…

روزگاری شد ز چشم اعتبار افتاده‌ام چون نگاه آشنا از چشم یار افتاده‌ام دست رغبت کس نمی‌سازد به سوی من دراز چون گل پژمرده بر روی مزار افتاده‌ام اختیارم نیست چون گرداب بر سرگشتگی نبض موجم در تپیدن بی‌قرار افتاده‌ام عقده‌ای هرگز نکردم باز از کار کسی در چمن بیکار چون دست چنار افتاده‌ام نیستم یک چشم زد…

I only wanted to be part of something. @Nimvazh

@Nimvazh

ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟ مست از خانه برون تاخته‌ای، یعنی چه؟ زلف در دستِ صبا، گوش به فرمان رقیب این چنین با همه درساخته‌ای، یعنی چه؟ شاهِ خوبانی و منظورِ گدایان شده‌ای قدرِ این مرتبه نشناخته‌ای، یعنی چه؟ نه سرِ زلفِ خود اول تو به دستم دادی بازم از پای درانداخته‌ای، یعنی چه؟ سخنت رمزِ د…

گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل گُل از خارم برآوردی و خار از پا و پا از گِل ایا باد سحرگاهی! گر این شب روز می‌خواهی از آن خورشید خرگاهی، برافکن دامن محمل گر او سرپنجه بگشاید که عاشق می‌کُشم شاید هزارش صید پیش آید، به خون خویش مُستعجِل گروهی هم‌نشینِ من، خلاف عقل و دین من بگیرند آستین من، ک…

Kneeling down Into denial for what's to come Or what has been before @Nimvazh

ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال‌ها تفصیل‌ها پنهان شده در پرده اجمال‌ها آتش‌فروز قهر تو، آیینه‌دار لطف تو هم مغرب ادبارها، هم مشرق اقبال‌ها پیشانی عفو ترا پرچین نسازد جرم ما آیینه کی بر هم خورد از زشتی تمثال‌ها؟ سهل است اگر بال و پری نقصان این پروانه شد کان شمع سامان می‌دهد از شعله زرین بال‌ها با …

بالابلندِ عِشْوِه‌گرِ نقش‌بازِ من کوتاه کرد قصّهٔ زُهْدِ درازِ من دیدی دلا که آخرِ پیری و زُهْد و عِلْم با من چه کَرْد دیدهٔ معشوقه‌بازِ من؟ می‌ترسم از خرابیِ ایمان که می‌بَرَد مِحْرابِ ابرویِ تو، حُضورِ نمازِ من گفتم به دَلْقِ زَرْق بپوشم نشانِ عشق غَمّاز بود اَشْک و عَیان کرد رازِ من مست است ی…

@Nimvazh

بگذار تا بگرییم چون ابر در بهاران کز سنگ گریه خیزد روز وداع یاران هر کو شراب فرقت روزی چشیده باشد داند که سخت باشد قطع امیدواران با ساربان بگویید احوال آب چشمم تا بر شتر نبندد محمل به روز باران بگذاشتند ما را در دیده آب حسرت گریان چو در قیامت چشم گناهکاران ای صبح شب‌نشینان جانم به طاقت آمد از بس…