🌻🌿🌸🌿🌻🌿🌸🌿🌻
🌿 پرسشگر:
آیا جهان هستی تابع قانون علت و معلول است یا اینکه خارج از این قانون عمل میکند؟
شما میگویید همه چیز، هر چند هم کوچک باشد، بیعلت است و بدون هیچ دلیلی پدیدار و ناپدید میشود.
🌺ماهاراج :
علت یا دلیل اتفاق افتادن رویدادها، به معنای بدنبال هم اتفاق افتادن وقایع در فضاست.
چه این فضا فیزیکی باشد چه ذهنی.
همه ی اینها یعنی زمان، فضا و علت، همه دستهبندیهای ذهنی هستند که پدیدار و ناپدید میشوند.
تا زمانی که ذهن عمل میکند، علت.. یک قانون منطقی و معتبر است، قانون علت نیز با خودش در تناقض است.
" هر چیزی که وجود دارد علت خاصی ندارد، کل کائنات برای وجود حتی کوچکترین چیزی، همکاری و کمک میکند."
هیچ چیزی نمیتوانست اینطور که هست باشد، اگر کائنات همانطور که هست نبود.
وقتی که منبع همه چیز تنها علت همه چیز است، صحبت از علیت بعنوان یک قانون جهانی اشتباه است.
جهان هستی محدود به محتوای خودش نیست، چون تواناییهای آن بینهایت است، علاوه بر این کل جهان هستی تجلی و جلوهای از یک حقیقت اساسی ست که سرچشمه و مبدا همه چیز است و آزاد میباشد.
🌿 پرسشگر:
بله من میتوانم ببینم که صحبت کردن درباره اینکه تنها یک چیز، علت چیز دیگرست کاملاً اشتباه است، با این حال ما در زندگی واقعیمان یک عمل را با در نظر گرفتن نتیجه ی آن آغاز میکنیم.
🌺ماهاراج :
بله چنین فعالیتهایی به دلیل ناآگاهی و بیخردی، بسیار وجود دارد.
اگر مردم میدانستند که هیچ چیزی نمیتواند اتفاق بیفتد مگر اینکه کل کائنات باعث شود که آن اتفاق بیفتد، آنها میتوانستند چیزهای بیشتری را با صرف انرژی کمتری به دست آورند.
🌿 پرسشگر:
اگر همه چیز علت همه چیزست، پس ما چگونه میتوانیم از یک اقدام هدفمند برای دست یافتن به چیزی صحبت کنیم؟
🌺 ماهاراج:
اشتیاق برای بدست آوردن چیزی یا برای دست یافتن به چیزی خودش بیان و ابرازی از کل کائنات است.
این اشتیاق صرفاً نشان میدهد که انرژی در یک نقطه خاص افزایش یافته است، این توهم زمان است که باعث میشود شما از علیت صحبت کنید.
وقتی گذشته و آینده به عنوان بخشهایی از یک هدف مشترک دیده شوند، ایده ی علت و اثر، درستی خود را از دست میدهد و آزادی خلاقانه جای آنرا میگیرد.
🌿 پرسشگر:
با این حال من نمیتوانم هیچ چیزی را بدون علت ببینم.
🌺ماهاراج:
و قتی من میگویم چیزی بدون علت است منظورم این است که آن چیز میتواند بدون هیچ دلیل خاصی باشد.
مثلاً مادر خودِ شما، برای تولد شما مورد نیاز بود، اما شما نمیتوانستید بدون خورشید و زمین به دنیا بیایید حتی اینها هم نمیتوانستند تولد شما را باعث شوند اگر شما خودتان میل به متولد شدن نداشتید.
این خواسته است که باعث متولد شدن و ایجاد فرم و شکل و دادن اسم میشود.
آنچه خواستنی ست.. تصور و خواسته میشود و خودش را به عنوان چیزی ملموس و قابل تصور آشکار میسازد..
و بدین گونه است که دنیایی که ما در آن زندگی میکنیم ایجاد شده،
همان دنیای شخصی ما..
اما دنیای حقیقی فراتر از بصیرت ذهن است ما دنیای حقیقی را از طریق شبکهای از خواستههایمان میبینیم که به لذت و درد، درست و غلط، درونی و بیرونی.. تقسیم شده
برای اینکه جهان هستی را، آنچنان که هست ببینید، باید فراتر از این شبکه خواستهها بروید و این کار آنچنان سختی نیست چون این شبکه پر از روزنه و سوراخ است.
🌟 برگرفته از کتاب:
"من آن هستم"
@nazerarameh11
