مرگ ارادی
دلیل نامگذاری هر کدام از مرگهای ارادی
والطائفة تسمى الجوع في الموتات الأربعة الموت الأبيض و هو مناسب للضياء فإن لأهل اللَّه أربع موتات موت أبيض و هو الجوع و موت أحمر و هو مخالفة النفس في هواها و موت أخضر و هو طرح الرقاع في اللباس بعضها على بعض و موت أسود و هو تحمل أذى الخلق بل مطلق الأذى و إنما سميت لبس المرقعات موتا أخضر لأن حالته حالة الأرض في اختلاف النبات فيه و الأزهار فأشبه اختلاف الرقاع و أما الموت الأسود لاحتمال الأذى فإن في ذلك غم النفس و الغم ظلمة النفس و الظلمة تشبه في الألوان السواد و الموت الأحمر مخالفة النفس شبيه بحمرة الدم فإنه من خالف هواه فقد ذبح نفسه.
🔶 این طائفه گرسنگی را، در مرگهای چهارگانه مرگ سفید نامیدند و آن مناسبت با ضیاء دارد.
🔷 برای اهل الله چهار مرگ است:
مرگ سفید و آن گرسنگی است و مرگ سرخ و آن مخالفت هوای نفس است و مرگ سبز و آن وصله زدن لباس است و مرگ سیاه و آن تحمل اذیت و آزار خلق بلکه تحمل مطلق آزار است.
🔶 پوشیدن لباسهای وصله دار را به این جهت مرگ سبز نامیدند که حالت آن، حالت زمینی است که گیاهان و گلهای مختلفی در آن میباشد که شبیه وصلههای مختلف بر روی لباس است.
🔷 اما مرگ سیاه را به این جهت برای تحمل آزار نامیدند که تحمل آزار و اذیت غم نفس است و غم، تاریکی نفس است و تاریکی شبیهترین چیزها به رنگ سیاه است.
🔶 و اما مرگ سرخ را به این جهت برای مخالفت هوای نفس نامیدند که شبیه به سرخی خون است زیرا کسی که با نفسش مخالفت میکند نفس خودش را قربانی میکند.
شیخ اکبر محیی الدین ابن عربی
الفتوحات المكية، الباب السابع و الأربعون في معرفة أسرار وصف المنازل السفلية، ج۱، ص ۲۵۵.
