𝗧𝗶𝗱𝗲𝘀 𝗖𝗮𝗿𝗿𝘆 𝗢𝘂𝗿 𝗦𝘁𝗼𝗿𝗶𝗲𝘀

می‌رسد از راه، فصلِ تازه‌جان، ای آشنا می‌رسد بر باغِ دل، عطرِ بهار، ای آشنا گرچه دنیا گاه دارد رنج و غم، درماندگی غم مخور، کاین نیز گردد در گذار، ای آشنا دل اگر در بندِ اندوهِ جهان ماند، چه سود؟ بال بگشا، سوی آزادی ببار، ای آشنا تا توانی شادیِ گم‌کرده‌ات را باز جوی از غمِ بیهوده بگذر، اختیار، ای …

انسان بودن چیز سختیه، تو زندگی بعدی می‌خوام شعر باشم.

در میان این همه غم،باز شکوفه میزند گُلی. در نهایت ناامیدی باز می‌روید سروی. در میان هیاهو می‌رسد باز سروری. در دلم می‌شود باز شکوفه‌ای. می‌نویسم برایت، ای غم؛ تو می‌روی، و می‌رسد نوبَری. ـس‌ه‌و‌ن.

از باغ می ‌برند چراغانی ‌ات کنند، تا کاج جشن های زمستانی ‌ات کنند. فاضل نظری

۱۴۰۵/۵/۲۱

[media, no text]

ادبیات.

[media, no text]

زندگی سرتاسر رنج است و دیگر هیچ.

Pearls

واقعا آدم همه‌چیزتمومی هستم، همه‌چیم تموم شده.

حُسنت به اتفاقِ ملاحت جهان گرفت آری، به اتفاق، جهان می‌توان گرفت. -حافظ

[media, no text]

[media, no text]