‌‌لا اله الا الله

انْظُرُوا إِلَى مَنْ هُوَ أَسْفَلَ مِنْكُمْ، وَلَا تَنْظُرُوا إِلَى مَنْ هُوَ فَوْقَكُمْ، فَهُوَ أَجْدَرُ أَنْ لَا تَزْدَرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ. (متفق علیه)

﴿فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ﴾ (بقره: ۱۴۸)

ابن مبارک با بیانی مبالغه‌آمیز و بلاغی می‌خواهد شدت زشتی غیبت و هدر رفتن ثواب‌ها را نشان دهد؛ یعنی:
غیبت‌کردن مانند این است که انسان سرمایهٔ اعمال نیک خود را رایگان به دیگری هدیه دهد.
اگر قرار بود این حسنات بخاطر غیبت از دست بروند، سزاوارترین فرد برای دریافت ثواب، پدر و مادر بودند.
هدف از این سخن، تحذیر و بازداشتن شدید از غیبت هر فردی است، نه تجویز غیبت والدین.