معروف شد به «نیمای غزل» از طرف علیمحمد حقشناس؛ لقبی که پیشترها شفیعیکدکنی داده بود به ناتلخانلری. حالا درست است کاری که نیما در عرصهی شعر کرد، سیمین بهبهانی نکرد اما به هر حال، او یکی از شاعرانی بود که زیر تابوت محتضر غزل فارسی را گرفت، راهش را از گورستان کج کرد، به آن نفس داد، وزن داد، کیفیت داد و ادامه داد.
بیست و هشتم تیرماه متولد شد و بیست و هشتم مردادماه درگذشت. غزلوار که نگاهش کنیم، گویی همهی عمرش سیروزِ شاعرانه بوده است.
بیت از غزل:
سودای همرهی را، گیســـو به باد دادی
رفت آن سوار و با خود، یک تار مو نبرده
✍🏻: آبان
#بند_تنبیه
16
2July 20, 2026 735 1
