شن این سرزمین بر لباس بینوایان ریخته است و کهکشانهایی از کاهِ کشتزاران ایشان را همدم. میروند میآیند تابوتِ خود بر دوش غریقِ بیشهی نومیدی. میان پادشاهی که کورشان میخواهد و دینی که هوس را در تنشان میکُشد سرگردان میزیند و شاخهی رؤیا در لباسشان فرو شکسته است. . آدونیس @musicalhangover
September 6, 2025 755 7
