САБР ЭМАС, ОФИЯТ СЎРАНГ!
Мўмин Аллоҳдан сабр сўрамайди, балки дунё ва охиратда офият сўрайди.Офият — саломатлик, яхши кайфият, эсон-омонлик, бардамлик, куч-қувват, хотиржамлик маъноларини англатади.
Диндаги офият – бу турли шубҳа, фитна ва залолатлардан саломат бўлиш ҳисобланса, дунёдаги офият эса оғир ғам ташвиш, касалликлар ва қайғулардан саломат бўлишдир.
Муоз ибн Жабал розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. 
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам бир кишининг: “Аллоҳим, мен Сендан сабр сўрайман” – деганини эшитиб: “Сен Аллоҳдан мусибат сўраяпсан, унинг ўрнига офият сўра” – деганлар. 
Инсон бошига бирон мусибат тушишидан олдин сабр сўраши сабр қилишни тақозо қиладиган мусибатни сўраши демакдир. Шунинг учун сабр эмас, офият сўраш мақсадга мувофиқ бўлади.Абу Фазл Аббос ибн Абдулмутталиб розияллоҳу анҳудан ривоят қилади: 
«Эй Аллоҳнинг Расули, менга Аллоҳ таолодан сўрайдиган бирор нарса ўргатинг», дедим. «Аллоҳдан офият сўранглар», дедилар. Бир неча кун ўтиб келдим-да: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга Аллоҳ таолодан сўрайдиган бирор нарса ўргатинг», дедим. «Эй Аббос, эй Расулуллоҳнинг амакиси, Аллоҳдан дунёю охират офиятини сўранг», дедилар» (Имом Термизий ривояти).
Аллоҳим, барча ишларимизда офият сўраймиз, бизга офият бер.
@muminauz
muminauzportali
