اشغال افغانستان جنگهای فرسایشی و طولانیمدت
در سال ۲۰۰۱، ایالات متحده و متحدانش در ناتو، به بهانه مبارزه با تروریسم، به افغانستان حمله کرده و این کشور را به اشغال خود درآوردند. این آغازِ نبردی بیستساله میان نیروهای افغان و نیروهایی متشکل از بیش از پنجاه کشور با پیشرفتهترین تجهیزات نظامی بود.
در این نبرد نابرابر، جنگجویان افغان با تکیه بر امکانات محدود، در برابر نیروهای تا دندان مسلح ایستادگی کردند و سرانجام این تقابل با خروج نیروهای خارجی به پایان رسید. بیست سال جنگ، نه تنها بر پیکرهی افغانستان زخمهای عمیقی بر جای گذاشت و زندگی مردم را تحتالشعاع قرار داد، بلکه هزینههای انسانی و مادی هنگفتی نیز به همراه داشت که فراتر از آمار و ارقام است.
پس از خروج نیروهای ناتو و آمریکا از افغانستان، فشارهای سیاسی و اقتصادی همچون بلوکه کردن میلیاردها دلار از داراییهای این کشور ادامه یافت. در این میان، اخباری مبنی بر تمایل مجدد طرفهای خارجی برای دستیابی به پایگاه هوایی بگرام مطرح شد. با این حال، مقامات حکومت افغانستان با تاکید بر حفظ حاکمیت ملی، صراحتا اعلام کردند که به هیچ قدرت بیگانهای اجازه نخواهند داد به خاک این کشور نفوذ کند.
سوال:
بعد از گذشت پنج سال از روی کار آمدن حکومت جدید افغانستان، آمریکا چرا به فکر تصاحب دوبارهی پایگاه هوایی بگرام افتاد؟
بله به دلیل نزدیکی پایگاه بگرام به موقعیت استراتژیک و نزدیکی به اهدافِ احتمالی. چرا که میتواند نقشی کلیدی در هدایت عملیاتهای نظامی ایفا کند. در چنین نگاهی، هدفِ طراحانِ این سناریو، استفاده از این ظرفیت برای پیشبرد اهداف نظامی آمریکا عنوان شده است. هدفی که همواره با واکنش قاطع حکومت افغانستان مبنی بر حفاظت از تمامیت ارضی کشور مواجه شده است.
تاریخ انتشار پست: ۱۷فروردین ۱۴۰۵
#مجاهده_سین
5
