🌿بیانیه مشترک کمیته ناپدیدسازی اجباری سازمان ملل متحد، گروه کاری ناپدیدسازیهای اجباری یا غیرارادی و چندین نهاد حقوق بشری منطقهای و بینالمللی به مناسبت روز جهانی قربانیان ناپدیدسازی اجباری (۳۰ اوت ۲۰۲۶)
✍️برگردندان: مریم بهادری
📌متن بیانیه بدین شرح است:
🔴قربانیان باید در مرکز همه تلاشها قرار گیرند و اقدام بدون تأخیر انجام شود
🔻بخش دوم
از طریق مبارزه و بسیج خود، قربانیان و سازمانهایشان همچنین بازیگران کلیدی فرایندهای جستوجو و تحقیق هستند؛ آنها شواهد جمعآوری میکنند، خود به جستوجو میپردازند، پاسخگویی مطالبه میکنند و برای تغییر قوانین، سیاستها و رویهها تلاش میورزند. قربانیان ناپدیدسازی اجباری به یکی از مهمترین مدافعان حقوق بشر زمانه ما تبدیل شدهاند. محوریت این نقش انکارناپذیر است. با این حال، اهمیت و تأثیر آن بهسختی شناخته شده و بهاندازه کافی تأیید و حمایت نمیشود. برعکس، برخی دولتها انتظار دارند قربانیان پیشگام شوند و جایگزین اقدام مقامات مسئول جستوجو و تحقیق شوند. در موارد دیگر، مقامات بار اثبات را جابهجا میکنند و قربانیان را کاملاً مسئول جمعآوری شواهد ناپدیدسازی اجباری میدانند، در حالی که این جرم بهعنوان «الگوی جنایت کامل» معمولاً در پرده پنهانکاری فرو رفته است. قربانیان هرگز نباید در موقعیتی قرار گیرند که مجبور شوند جایگزین وظایف دولت در جستوجو، تحقیق، پیگرد و جبران خسارت شوند و اقدام مشخص برای حمایت از قربانیان در کابوس روزانه آنها همچنان ضروری است.
گفتگو و همافزایی میان دولتها، قربانیان، سازمانهای جامعه مدنی و مکانیسمهای بینالمللی باید تقویت شود تا آگاهی درباره واقعیت جاری ناپدیدسازی اجباری افزایش یابد، درسهای آموختهشده به اشتراک گذاشته شود و همکاری میان همه ذینفعان ارتقا یابد. اقدام صریح و نشاندهنده تعهد، مانند تخصیص منابع به مکانیسمهای جستوجو و پاسخگویی و حمایت از خانوادههای ناپدیدشدگان، لازم است.
در این روز جهانی قربانیان ناپدیدسازی اجباری، ما از همه دولتها و ذینفعان میخواهیم که فوراً، بهروشنی و بهطور رسمی نقش قربانیان را در پیشگیری و ریشهکنی ناپدیدسازی اجباری به رسمیت بشناسند و با توجه کامل به شعار بیستمین سالگرد کنوانسیون یعنی «قربانیان اول. اقدام اکنون»، اقدام مشخص انجام دهند؛ از جمله با تصویب کنوانسیون بینالمللی حمایت از همه اشخاص در برابر ناپدیدسازی اجباری و تضمین مشارکت امن و مؤثر قربانیان؛ دسترسی آنها به اطلاعات، حقیقت و عدالت؛ حمایت کافی و جبران خسارت کامل.
همچنین همه دعوت میشوند تا در یادبود بیستمین سالگرد کنوانسیون از طریق پیامها و بیانات هنری شرکت کنند و یادآوری کنند که قربانیان باید در مرکز همه تلاشها برای پیشگیری و ریشهکنی ناپدیدسازی اجباری قرار گیرند.
🔻پانوشت: مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۰ با تصویب قطعنامه ۶۵/۲۰۹، ضمن ابراز نگرانی عمیق از افزایش ناپدیدسازیهای اجباری یا غیرارادی در مناطق مختلف جهان، از جمله بازداشت، توقیف و ربودن افراد وقتی که بخشی از ناپدیدسازی اجباری هستند یا معادل آن محسوب میشوند، و همچنین افزایش گزارشهای مربوط به آزار، بدرفتاری و ارعاب شاهدان یا بستگان افراد ناپدیدشده، ۳۰ اوت را بهعنوان روز جهانی قربانیان ناپدیدسازی اجباری اعلام کرد تا از سال ۲۰۱۱ مورد بزرگداشت قرار گیرد و توجه جهانی را به این جنایت و لزوم پیشگیری و پاسخگویی جلب کند.
https://www.ohchr.org/en/statements-and-speeches/2026/08/international-day-victims-enforced-disappearances
📌حقبان؛ رسانه جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان
@swhriran
