| یوناس مکاس؛ درباره ضرورت متفاوت بودن:
به آن دسته از هنرمندانی که هیچ وقت یک فروپاشی عصبی را از سر نگذراندهاند، اعتماد نمیکنم. راستش فکر نمیکنم حتی از آنها خوشم بیاید. آنها به درد نمیخورند. بیش از حد قالبیاند.
«برای یک هنرمند، معمولی بودن یک فاجعه است.»
یوناس مکاس هرگز معمولی بودن را چیزی نمیدانست که ارزش رسیدن به آن را داشته باشد. اگر بخواهیم دقیقتر بگوییم، او معمولی بودن را تهدیدی خاموش برای اصالت هنری میدید.
وقتی میگوید: «برای یک هنرمند، معمولی بودن یک فاجعه است.»، در واقع دارد به تعهدی اشاره میکند که تمام عمر به آن پایبنده بوده، زندگی کردن و خلق کردن بیرون از چارچوبهای رایج و پذیرفته شده.
برای مکاس، که آثارش نقش مهمی در شکلگیریِ زبانِ سینمای آوانگارد داشت، “هنر هرگز قرار نبود در مرزهای انتظار و عرف، آرام و بیدردسر جا بگیرد.”
هنر باید فوری و ضروری به نظر برسد؛ باید شخصی باشد، صادقانه از درونِ هنرمند بجوشد و گاهی حتی سرکش، ناآرام و رامنشدنی باشد. :)🤝
از نگاهِ مکاس، ارزشِ هنر در همین تفاوت نهفته است؛ در جسارتِ فاصله گرفتن از آنچه «عادی» تلقی میشود و حرکت به سوی چیزی که منحصربهفرد، شخصی و کشفنشده است.🌊✨
@orca_journal
