𝐒𝐞𝐥𝐢𝐫𝐚𝐡

یه سال دیگه هم گذشت... نه مثل سال قبل، بلکه با طعم جدید خودش.
با روزایی که گاهی تکراری بودن، گاهی غافلگیرکننده، گاهی پر از امید و شادی، گاهی پر از غم و اندوه.
با شب‌هایی که سوالای زیادی بی‌جواب موندن و صبح‌هایی که جوابشون رو تو خودم پیدا کردم.
امسال کمتر از سال قبل ترسیدم.
نه اینکه اوضاع راحت‌تر شده باشه، نه...
فقط فهمیدم که بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم از پسش برمیام.
بعضی چیزا رو ول کردم که سبک‌تر بشم.
بعضی چیزا رو محکم‌تر چنگ زدم که رهام نکنن.
آدمایی اومدن و موندن، آدمایی که رفتن و جای خالیشون رو پر کردم با خودم.
امسال فهمیدم که "قوی بودن" یعنی گاهی گریه کردن تو خلوت و باز هم بلند شدن برای روز بعد یعنی قبول کردن اینکه همه چی طبق نقشه نیست، ولی باز هم میشه زیبا زندگی کرد و ادامه داد.
امروز، یه سال دیگه به خودم قول می‌دم:
کمتر قضاوت کنم، بیشتر زندگی کنم.
کمتر منتظر بمونم، بیشتر بسازم.
و مهمتر از همه، خودم رو ببخشم برای روزایی که می‌تونستم بهتر باشم ولی نبودم و نتونستم.
تولدت مبارک به اونی که با همه‌ی فراز و نشیب‌ها، هنوز ایستاده، هنوز نفس می‌کشه، هنوز آرزو داره و این یعنی همه‌چیز💜.