و سکوت شکل دیگری از ما بود، شکلی از تنهاترین و خالصترین حالت بودن خودمان برای خودمان، نقطهیی از کج خانهی بودنمان که همیشه و دوباره به آن برمیگردیم و دوباره کلمههایمان را در خودمان میریزیم و میگذاریم که آرام و بی هیچ تقلایی تنها فرو برویم، در سوالهایی که هیچ وقت آنها را نپرسیدهایم و لابد برای همین هم است که تمام جوابهای که برایشان داریم، هم زمان هم غلط هستند و هم درست، سکوتی که آدم را بی هیچ چشم داشتی، تنها برای خودش میخواهد و آدم را مال خودش میکند، سکوتی از کلماتی که تنها و برای همیشه برای خود آدم میمانند. @Momas1
October 13, 2025 3.1K 49