نمیبینید چقدر این روزها فضای مجازی پر شده از جوک و شوخی دربارهی مذاکرهی جمهوری اسلامی و آمریکا؟
انگار همین هیاهو، دارد بیصدا و ناخودآگاه روی کشتار دی ماه خاک میریزد!
قبول کنیم که اینجا دیگر تقصیر از خودمان هست نه دیگری!
حرف من ساده است:
وقتی هنوز با قاتلان هموطنانمان در یک کشور زندگی میکنیم، حتی برای لحظهای نباید جدیتمان را از دست بدهیم. نمیفهمم، به خدا نمیفهمم چطور میشود وسط این همه داغ، حتی یک لبخند کوچک زد؟!
چطور میشود درد را به سرگرمی تبدیل کرد؟ و اسمش را «تحلیل طنز» گذاشت.
ما اگر حافظه نداشته باشیم، دوباره قربانی میشویم. اگر امروز عادی شویم، فردا همهچیز عادیتر از عادی بر سرمان میآید.
این خندهها با هر توجیهی هم که باشد، «بیحسی» میآورند. و جامعهای که ملتش به حسی برسد ، دیگر هیچ خط قرمزی ندارد. هر بلایی سرش میآورند.