Die erste Einschulung
Als Amir eingeschult wurde, war seine Einschulung ganz anders als die der anderen Kinder. Schon am ersten Tag wollte er nicht nur zur Schule gehen, sondern eine besondere Schule besuchen, in der Wissen wichtiger als Noten war.
Seine Eltern legten auf Bildung einen großen Wert, denn sie glaubten, dass Wissen einen großen Wert hat. Amir hatte jedoch Angst, dass Bildung irgendwann ihren Wert verlieren könnte, wenn niemand mehr neugierig wäre.
In Deutschland gilt die Schulpflicht, deshalb war Amir natürlich schulpflichtig. Trotzdem dachte er eines Morgens daran, die Schule zu schwänzen, weil er sich vor einer neuen Klasse fürchtete. Doch sein Großvater erzählte ihm eine Geschichte über den Mut, und Amir änderte seine Meinung.
Zuerst besuchte er eine öffentliche Schule, die zugleich eine staatliche Schule war. Sein Cousin lernte dagegen an einer Privatschule. Nach einigen Jahren wechselte Amir auf eine Ganztagsschule, während seine beste Freundin in einem Internat lebte.
In seiner neuen Klasse fühlte er sich sofort wohl. Er durfte die sechste Klasse besuchen und später in die siebte Klasse gehen. Einige seiner Freunde wollten auf die Hauptschule gehen, andere entschieden sich, auf die Realschule zu gehen. Amir aber träumte davon, aufs Gymnasium zu gehen, um später Medizin zu studieren.
Viele Jahre später konnte er schließlich die Schule abschließen. An diesem Tag erinnerte er sich an seine erste Einschulung und wusste, dass jeder einzelne Schritt ihn seinem Traum nähergebracht hatte.
⸻
ترجمه فارسی
وقتی امیر وارد کلاس اول شد، مراسم شروع مدرسه‌اش با بقیه بچه‌ها فرق داشت. از همان روز اول، او فقط نمی‌خواست به مدرسه برود، بلکه می‌خواست در مدرسه‌ای درس بخواند که در آن دانش از نمره مهم‌تر باشد.
پدر و مادرش برای آموزش و تحصیل ارزش زیادی قائل بودند، زیرا باور داشتند که دانش ارزش بسیار زیادی دارد. با این حال، امیر می‌ترسید که اگر دیگر کسی کنجکاو نباشد، آموزش و دانش ارزش خود را از دست بدهد.
در آلمان تحصیل اجباری است، بنابراین امیر هم مشمول تحصیل اجباری بود. با این وجود، یک روز صبح به این فکر افتاد که از مدرسه فرار کند، چون از رفتن به یک کلاس جدید می‌ترسید. اما پدربزرگش داستانی درباره شجاعت برایش تعریف کرد و امیر تصمیمش را عوض کرد.
او ابتدا در یک مدرسه دولتی (عمومی) درس خواند. پسرعمویش اما در یک مدرسه خصوصی تحصیل می‌کرد. چند سال بعد، امیر به یک مدرسه تمام‌وقت رفت، در حالی که بهترین دوستش در یک مدرسه شبانه‌روزی زندگی می‌کرد.
او در کلاس جدیدش خیلی زود احساس راحتی کرد. ابتدا در کلاس ششم درس خواند و سپس به کلاس هفتم رفت. بعضی از دوستانش تصمیم گرفتند به Hauptschule بروند، بعضی دیگر Realschule را انتخاب کردند، اما امیر آرزو داشت وارد Gymnasium شود تا بعدها پزشکی بخواند.
سال‌ها بعد، او سرانجام مدرسه را با موفقیت به پایان رساند. آن روز به اولین روز ورودش به مدرسه فکر کرد و فهمید که هر قدم کوچکی که برداشته، او را یک قدم به رؤیایش نزدیک‌تر کرده است.
