۲۲ سالگی به بعد اینطوریه که:
یه لحظه درگیر شغل و پولی که نکنه از بقیه عقب بمونی…
یه روز درگیر اینکه آدمِ درست رو پیدا کنی و دلت میخواد ینفر باشه که همیشه کنارت بمونه…
یه روز دیگه غصه ی بالا رفتن سن مامان بابا و کاری بر نیومدن از دستمون…
یه روز درگیر رویاهایی که هنوز بهشون نرسیدی…
یه روز خسته از آدما و ادا اطواراشون…
حالا وسط این فکرا مسئولیتایی هم هست که باید انجام بدیم:)
