من به آینده ایران خوشبینم.
نه از سر احساسات زودگذر، بلکه به این دلیل که تاریخ این سرزمین بارها نشان داده است که ایران در سختترین روزها نیز توانسته خود را بازسازی کند. هرگاه فشارها به اوج رسیده، ایرانیان راهی برای عبور از بحران یافتهاند و از دل دشواریها، فصل تازهای از قدرت و شکوفایی را رقم زدهاند.
وقتی به گذشته مینگرم، از اشکانیان تا دیگر دورههای تاریخی، یک ویژگی مشترک را میبینم؛ ایران هرگز با اولین طوفان فرو نریخته است. این سرزمین بارها زخمی شده، اما هر بار دوباره برخاسته است.
به همین دلیل باور دارم که آینده ایران میتواند روشن باشد؛ آیندهای که در آن موقعیت راهبردی، منابع انسانی، ظرفیتهای اقتصادی و جایگاه ژئوپلیتیکی کشور، زمینهساز رشد و اقتدار بیشتر شود. ممکن است مسیر پیش رو آسان نباشد و دشواریهای فراوانی در راه باشد، اما تاریخ ایران نشان داده است که این ملت توان عبور از بحرانها را دارد.
شاید امروز بسیاری تنها مشکلات را ببینند، اما تاریخ به ما میآموزد که هیچ دورهای پایدار نیست؛ نه دوران ضعف و نه دوران قدرت. آنچه ماندگار است، توان یک ملت برای ساختن آینده خویش است.
ایران بارها این توانایی را اثبات کرده است و میتواند بار دیگر نیز آن را ثابت کند.
