شێخ عبدالعزیز الطریفي (فكَّ اللهُ أسرَهُ) لە شەرحی حائیەی ئەبی داوددا زۆر بەجوانی ئەم بابەتەی ڕوون کردووەتەوە و دەفەرموێت:
تاقمە گومڕاکانی وەکو موڕجیئە، جەهمییە، ئەشاعیرە و ماتوریدی ویستیان خۆیان لە «التمثیل» (چواندنی پەروەردگار بە مەخلووقاتەکانی) ڕزگار بکەن، کەچی کەوتنە ناو شتێکی زۆر مەترسیدارترەوە کە ئەویش «التعطیل»ـە (ڕەتکردنەوە و تەئویلکردنی سیفەتەکانی پەروەردگار).
لەبەر ئەمەشە بەردەوام دەبینیت تاقمە گومڕاکان تۆمەتی «موجەسیمە» دەدەنە پاڵ ئەهلی سوننە و جەماعە. بۆیە باش بزانن کە ئەم سیفەتانەی پەروەردگار —وەکو: دەست، چاو، قاچ، سیفەتی بەرزیی (العلو)، و دابەزینی بۆ ئاسمانی دونیا لە سێیەکی کۆتایی شەودا— بوونەتە بنچینەی گومڕابوونی ئەو تاقمانە؛ چونکە لە ترسی ئەوەی پەروەردگار بە مەخلووقات نەچوێنن، هەستان بە داماڵینی پەروەردگار لە هەموو ئەو سیفەتانەی کە لە ئایەتەکان و فەرموودە ڕاستەقینەکاندا (صحیح) بۆ خۆی جێگیری کردبوون و بەندەکانی لێ ئاگادار کردبووەوە.
