هفت اصل ریاست
در غیاب مسئولیت
در نظام اداری ایران امروز ما، آسانترین کار، پذیرش پستهای عالی است اعم از انتصابی و انتخابی. از این رو، بسبارند کسانی که برای رئیس شدن و تصدی پستهای کلان، سر و دست میشکنند.
حسب سنت مرضیه و جاری مملکت، برای رئیس شدن کافی است یک نفر هفت مهارت مهم داشتهباشد که ذیلا فشرده آن را میخوانیم و در مییابیم که شرایط مشعشع امروز میهن مظلوم و مردم محروم ما، نتیجه چه آمال و اعمالی است:
۱- رئیس، فارغ از تدبیر و خلاقیت و برنامهریزی، کافی است ریاست کند، اما هیچ مسئولیتی قبول نکند.
۲- او باید بداند که خوشایند مقام مافوق همیشه مهمتر از رضایت متخصصین و باتجربگان و ارباب رجوع است.
۳- نباید شک کند که مسئول تمام کاستیها، ناراستیها و مشکلات، دشمن است، نه فقر فهم و دانش جناب رئیس و روئسای فرادست.
۴- باید تظاهر کند به تدین افراطی و اجرای بلادرنگ مناسک مذهبی در اوج مراجعات اداری، بهعنوان عمل به واجب عینی.
۵- او، باید زیاد شعار بدهد و نسبت به هزینهها و تبعات شعارهای واهی خود کاملا بیاعتنا باشد.
۶- باید مدام آمارسازی کند و خبر از موفقیت و پیشرفت بدهد، اما هرگز تن به یک نظرسنجی علمی یا آرای عمومی، ندهد.
۷- بداند که فارغ از توان و ناتوانی، دوره ریاست محدود است، پس باید تا میتواند از فرصت استفاده و حسابهای داخل و خارجش را پر کند.
همین.
و از آنجا که معمولا حسابرسی قانونی و بیلان مستند، وجود خارجی ندارد، جناب رئیس اگر با تغییر جناح حاکم مدتی کنار گذاشته شد، میتواند با خیال آسوده استراحت و خودش را برای فداکاری در سازمان دیگری آماده کند که البته باز هم نیازمند سواد و تجربه نیست و صرف دانستن اصول هفتگانه فوق، برای قبول ریاست، کفایت میکند.
#سپاهی_لایین (کاوە زێدان)
https://t.me/maname49
Telegram
MANAME / مانامە
کانال تلگرامی معرفی آثار، اشعار و نوشتار علیرضا سپاهی لایین (کاوە زێدان) به زبانهای کوردی و فارسی.
7
5August 9, 2026 208 2
