ملغمه

من از عقب یه جوری ولو گشتم/ به زور از خوشی مردم/ محسن چاووشی خواندم

من برای طناز بود هیچ تلاشی نمیکنم، فقط سعی می‌کنم واقعیت رو روایت کنم من دوست ندارم جذبت کنم گل دختر، تو هم مثل من بخشی از این جوکی

فکر می‌کنم این پیام، پیام مناسبی برای خاتمه‌ی این بحث باشه. خیلی ممنونم از وقتی که گذاشتید و این پیام‌ها رو مطالعه کردید. از شنیدن نظرات و نقدهاتون خیلی استفاده کردم و واقعاً برام مفید بود. من شاید یه مدتی فعالیت نداشته باشم، ولی هر موقع احساس کردید نیاز دارید با کسی حرف بزنید، می‌تونید از طریق نا…

گریه کن با صدای: آزاده حجت شعر و آهنگ: عارف قزوینی آواز: دشتی تصنیف بیست و دوم عارف قزوینی در آواز دشتی در طهران در 1340 سروده شده و یکی از حزن انگیز ترین تصنیف های عارف است که برای کلنل محمد تقی خان خوانده است.

شاید شناختنِ نسبتی که ما با تصاویر و الگوهای ساخته‌شده برقرار می‌کنیم، خودش بتواند به نوعی خودشناسی و بازاندیشی در ابعاد مختلف زندگی منجر شود. مثلاً اینکه من چه نسبتی با خانواده‌ام، دوستانم، شغلم و جامعه برقرار کرده‌ام. آیا لازم است هر کسی که مطابق میل من رفتار نمی‌کند از زندگی‌ام حذف شود؟ آیا هر ت…

Daar (Dastane Maryam)

[media, no text]

یکی از عواقب مصرف‌زدگی می‌تواند فرافکنی مسئولیت باشد. در روان‌درمانی اگزیستانسیال، انسان فقط مجموعه‌ای از اتفاقاتی نیست که برایش افتاده؛ مهم است که با آن اتفاقات چه نسبتی برقرار کرده و چگونه به آنها پاسخ داده است. مسئولیت هم به معنای مقصر دانستن فرد برای هر چیزی که در زندگی‌اش رخ داده نیست، بلکه به …

بنده یک زری زده‌ام؛ فکاهی تا سال ۹۷ شاید مشروح بخشی از شرایط بود، ولی برای بعد از ۹۷ دیگر واژه‌ای درخور اوضاع اختراع نشده. فکاهی دیگر توضیح اوضاع نیست؛ خودش بخشی از اوضاع است و واژه‌ایی درخور برای توصیف نداریم متاسفانه.

استاد مدقالچی شبت بخیر...☘

نمی‌توانم زیبا نباشم عشوه‌یی نباشم در تجلی جاودانه چنان زیبایم من که گذرگاهم را بهاری نابه‌خویش آذین می‌کند در جهان پیرامنم هرگز خون عریانی‌ جان نیست و کبک را هراسناکی سرب از خرام باز نمی‌دارد چنان زیبایم من که الله‌اکبر وصفی‌ست ناگزیر که از من می‌کنی زهری بی‌پادزهرم در معرض تو جهان اگر زیباست مجیز …

اینجا امر نمادین اهمیت پیدا می‌کند. مفاهیمی مانند آزادی، عدالت، توسعه، انقلاب یا ملت می‌توانند به دال‌هایی تبدیل شوند که فرد از طریق آنها جایگاهی برای خود می‌سازد. یعنی فرد فقط یک مفهوم را نمی‌پذیرد، بلکه از طریق نسبت خود با آن مفهوم، تصویری از خودش نیز می‌سازد. می‌تواند خود را آزادی‌خواه، عدالت‌طلب…

وقتی می‌گم به‌جز چند تا کارگردان خاص نمی‌تونم فیلم و سریال ایرانی ببینم، فکر می‌کنن فیگوره. ولی واقعاً این فیلمی که ادعای رئالیسم داره، این آدم‌ها کجای ایران اینجوری حرف می‌زنن؟ این دیالوگ‌ها چه نسبتی با واقعیت دارن؟ هنوز همون کلیشه‌های قدیمی سر جاشونه؛ کلیشه‌هایی که دیگه کارکردشون رو از دست دادن، و…

شبت بخیر...☘