لب به فنجان میگذاری قهوه در آن باده است
این کرامات از لبانت، پیشپاافتاده است
در کبوترخانهٔ چشمان تو پرواز را
آن عقاب شبشکار، این بار، یادم داده است
شهریار شهر خویشی، یک بیابان شهر توست
بالشت مهر نماز و خانهات سجاده است
عشق، نام دیگر عقل است آنجایی که دید
گیسوانت مرتع دهها غزال ماده است
۱۳۹۸
#حسین_شیردل
3June 4, 2025 232 8
