این یازده سالی که خیلی به من و افکارم نزدیک بنظر میرسن، گاها خیلی عجیب بودن،پر از کامل شدن بودن و حالا پر از دلتنگیان، اما با وجود هرچیزی این سالها قلب و روح منو بهبود بخشیدن!
اونا هر زمانی که بتونن فریاد میزنن، یواش میگین، یا مینویسن که:
"ما هفتنفر،همیشه هستیم"
اونا خانواده و خونهی منن.
و این یازده سال، سالهایین که من فقط نفس نکشیدم، من زندگی کردم!
니 손을 놓치 않을래💜.
