اشک‌هایِ‌ریخته‌نشده؛

-آه این دفترچه خاطرات..
با تکخند عجیبی دفترچه رو بست و صفحاتِ باقی مونده رو نخوند، قلم جالبی داشت. از اعتماد می‌نوشت، از درک شدن، از عشق؟ به خودش اومد. دو ساعت گذشته بود، باید قرصاشو میخورد، همون قرصایِ لعنتی ای که بعد از عزیز کرده‌ش بهشون دچار شد. هیچ فرقی براش نداشت، حتی اگه اون دارو ها به کشتنش هم می‌داد، براش فرقی نداشت. پس بدون بهونه سه تا از اون قرص‌ها رو بالا داد. دوباره رفته بود تو فکر،  به اینکه چطور کارش به اینجا کشید؟ بازم ساعت از دستش در رفته بود، حالا خوابش میومد..اما یه کار ناتموم داشت. یه صفحه خالی از دفترچه‌ش رو باز کرد. شروع کرد؛

اون حالا به خواب رفته بود، جمله‌ش نیمه‌تموم مونده بود. شاید یه روزی کاملش می‌کرد.

𝖭𝗈 𝗆︎𝖺𝗍𝗍𝖾𝗋 𝗁︎𝗈𝗐 𝗅︎𝗈𝗇︎𝗀︎ 𝗂𝗍'𝗌 𝖻︎𝖾𝖾𝗇︎, 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝖾𝗒𝖾𝗌 𝖺𝗋𝖾 𝗍𝗁︎𝖾 𝗆︎𝗈𝗌𝗍 𝖻︎𝖾𝖺𝗎𝗍𝗂𝖿︎𝗎𝗅︎ 𝗍𝗁︎𝗂𝗇︎𝗀︎ 𝖨︎'𝗏︎𝖾 𝖾𝗏︎𝖾𝗋 𝗌𝖾𝖾𝗇︎.

کاری که من دارم می‌کنم دوست داشتن توعه، می‌دونم اخرش به جایی نمی‌رسم، اما بازم به عشق‌ورزیدن ادامه میدم.