شبح فلوریدا

خیابان یک‌طرفه والتر بنیامین، ترجمه‌ی حمید فرازنده، نشر مرکز، ص ۳۵.

شب چو در بستم و مست از مِیِ نابش کردم ماه اگر حلقه به در کوفت جوابش کردم دیدی آن تُرکِ خَتا دشمن جان بود مرا گرچه عمری به خطا دوست خطابش کردم منزلِ مردمِ بیگانه چو شد خانهٔ چشم آنقدر گریه نمودم که خرابش کردم شرحِ داغِ دلِ پروانه چو گفتم با شمع آتشی در دلش افکندم و آبش کردم غرقِ خون بود و نمی‌مرد…

بچه که بودم گمان می‌کردم هزار تومان از همه‌ی پول‌ها بیشتر است. سر این موضوع کلا‌ه‌های زیادی سرم رفته است؛ مثلا سر یک هزار تومان دو هزار تومان باخت دادم، بار دیگر پنج هزار تومان.

Golhaye Barankhordeh

[media, no text]

[media, no text]

در سه روز از هفته، کلاس‌های ترم تابستانی‌ام با یکدیگر تداخل دارند؛ کلاس‌هایی که بخش قابل‌توجهی از محتوایشان چیزی جز کثافتِ آموزشی و چرندیاتِ بی‌حاصل نیست. از «عن‌قلاب» گرفته تا باقی این مزخرفات، ناچارم هر دو کلاس را هم‌زمان باز کنم. در نتیجه، چهار پنج صدای مختلف، بی‌وقفه و درهم، روی سرم آوار می‌شوند…

وقتی چیزی نکُشَتِت یعنی تو بازمانده‌ای. می‌گن چیزی که نکُشَتِت قوی‌ترت می‌کنه. دروغه. نمی‌کُشَتِت، قوی‌ترت هم نمی‌کنه؛ اما تبدیل می‌شه به سکوت و مکثِ بین دو لقمه غذا، به قاشقی که چند ثانیه بینِ راهِ بشقاب تا لب معلق می‌مونه، به خیره شدن به سقف، به ندیدن سبز شدن چراغ موقع رانندگی تا وقتی صدای بوق ماش…

.

.

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید فصل گل می‌گذرد ، هم‌نفسان بهر خدا بنشینید به باغی و مرا یاد کنید عندلیبان‌! گل سوری به چمن کرد ورود بهر شاباش قدومش همه فریاد کنید یاد از این مرغ گرفتار کنید ای مرغان چون تماشای گل و لاله و شمشاد کنید هرکه دارد ز شما مرغ اسیری به …

[media, no text]

[media, no text]

[media, no text]