ဒီခေတ်လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ
“ကိုယ်နဲ့မဆိုင်ရင် မပြောဘူး” ဆိုတဲ့ စိတ်ထားတွေ များလာကြတယ်။
အမှန်ကို ထောက်ပြရင် အမုန်းခံရမှာစိုးလို့ လူတွေက တိတ်တိတ်နေဖို့ကိုပဲ ရွေးချယ်လာကြပါတယ်။
တကယ်တော့ တစ်ချို့တိတ်ဆိတ်မှုတွေက ငြိမ်းချမ်းမှု မဟုတ်ဘူး။ အမှားကို သိသိကြီးနဲ့ မပြောရဲတဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတစ်မျိုး ဖြစ်တတ်တယ်။
မှားနေတဲ့သူကို မဆုံးမရဲဘဲ မှန်နေတဲ့သူကိုပဲ
“သည်းခံလိုက်ပါ” “ခွင့်လွှတ်လိုက်ပါ”
လို့ အမြဲပြောနေကြတာဟာ တရားမျှတမှု မဟုတ်ဘူး။
အဲဒီလို သည်းခံခိုင်းခြင်းတွေက
တစ်ဖက်လူရဲ့ နာကျင်မှုကို ပိုကြီးစေတတ်ပါတယ်။
သည်းခံခြင်းက ကောင်းပါတယ်။
ဒါပေမယ့် အမှားကို အားပေးတဲ့အထိ သည်းခံနေတာကတော့ ကောင်းမြတ်မှု မဟုတ်တော့ဘူး။
အမှားကို အမှားလို့ မပြောရဲတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ မတရားမှုတွေက ပိုကြီးထွားလာတတ်ပါတယ်။ တကယ်ရင့်ကျက်တဲ့သူဆိုတာ အမုန်းခံရမှာ ကြောက်လို့ တိတ်နေတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ လိုအပ်တဲ့နေရာမှာ မှန်တာကို မှန်တယ်။ မှားတာကို မှားတယ်လို့ လေးစားမှုနဲ့ ပြောရဲတဲ့သူပါ။
ဘာလို့လဲဆိုတော့
တိတ်ဆိတ်ခြင်းတိုင်းက ငြိမ်းချမ်းမှု မဟုတ်သလို သည်းခံခြင်းတိုင်းကလည်း တရားမျှတမှု မဟုတ်ပါဘူး။
-Kh,John(Hantharwaddy)
Remaining silent instead of speaking on matters that do not concern you is merely a form of fear.
#photo_b_y
#𝐘𝐚𝐦
2
2May 29, 2026 851 2
