Paper Moon

جانا، دلم ز درد فراق تو کم نسوخت آخر چه شد، که هیچ دلت بر دلم نسوخت؟

🖤 The Last Verse | شعر بیست‌ونهم 🥀 شهرِ غارت‌رفته از چنگیز می‌ترسد مگر؟ شاخهٔ بی‌برگ از پاییز می‌ترسد مگر؟ بر طنابِ دار می‌رقصیم در هنگامِ مرگ سر به کف، از قاضی و از میز می‌ترسد مگر؟ ما قیامت را همین‌جا دیده‌ایم در این زمین روحِ ما از روزِ رستاخیز می‌ترسد مگر؟ نسخهٔ دنیای ما بر آه و غم پیچیده اس…

🖤 The Last Verse | شعر بیست‌وهشتم 🥀 حرفِ مفتِ دگران را تو گران می‌دانی وقت آن است که رو از دگران گردانی تو خودت دردِ خودت هستی و هم درمانی پس چرا غم‌زده هستی؟ چرا حیرانی؟ ــــــــــــــــــــــــــــ 🖋 پند آخر گاهی تمامِ درمانی که دنبالش می‌گردیم، در خودِ ماست؛ اما آن‌قدر به حرفِ دیگران گوش می‌…

🖤 The Last Verse | شعر بیست‌وهفتم 🥀 به غمِ کسی اسیرم که ز من خبر ندارد عجب از محبتِ من، که در او اثر ندارد غلط است هر که گوید که دل به دل راه دارد دلِ من غصه‌خون شد، دلِ او خبر ندارد ــــــــــــــــــــــــــــ 🖋 پند آخر و تلخ‌ترین نوعِ دوست داشتن، آن است که تمامِ دردش سهمِ تو باشد و تمامِ بی‌…

🖤 The Last Verse | شعر بیست‌وششم 🥀 شعر می‌گویم، ولی معشوقه‌ای در کار نیست آه، من دیوانه‌ام! دیوانه بودن عار نیست خواستم چون مصرعِ اول، تو را انکار کنم باختم دل را؛ حقیقت قابلِ انکار نیست ــــــــــــــــــــــــــــ 🖋 پند آخر بعضی عشق‌ها را نمی‌شود انکار کرد؛ فقط می‌شود وانمود کرد که وجود ندارند.…

شعر بیست و پنجم| The Last Verse 🖤 تو را من آرزو کردم، ولی ظرفِ دعا گم شد یکیمان در خودش مرد و یکیمان سهمِ مردم شد ــــــــــــــــــــــــــــ 🖋 پند آخر ....... ــــــــــــــــــــــــــــ — The Last Verse 🥀

🖤 The Last Verse | شعر بیست‌وچهارم 🥀 با او دلم به مهر و مودّت یگانه بود سیمرغِ عشق را دلِ من آشیانه بود بر درگهم ز جمعِ فرشته سپاه بود عرشِ مجید، جاهِ مرا آستانه بود در راهِ من نهاد نهان دامِ مکرِ خویش آدم میانِ حلقهٔ آن دام، دانه بود می‌خواست تا نشانهٔ لعنت کند مرا کرد آنچه خواست؛ آدمِ خاکی بها…

🖤 The Last Verse | شعر بیست‌وسوم 🥀 خون می‌چکد از دیده در این کنجِ صبوری این صبر که من می‌کنم، افشردنِ جان است ــــــــــــــــــــــــــــ 🖋 پند آخر گاهی صبر کردن، آرام ماندن نیست؛ جنگی‌ست خاموش میانِ دل و چیزی که نمی‌توان تغییرش داد. و چه بسیار آدم‌هایی که لبخند زدند، فقط چون کسی صدای شکستنشان ر…

🖤 The Last Verse | شعر بیست‌ودوم 🥀 آن‌قدر دیر آمدی تا عاقبت پاییز شد کاسهٔ صبرم از این دیر آمدن لبریز شد تیر دیوانه شد و مرداد هم از شهر رفت از غمت شهریورِ بیچاره حلق‌آویز شد مهر با بی‌مهری و نامهربانی می‌رسد مهربانی در نبودت اندک و ناچیز شد بی‌تو یک پاییز ابرم، نم‌نمِ باران کجاست؟ بی‌تو حتی فکر…

And the end Your heart and mind agree And its all over...

🖤 The Last Verse | شعر بیست‌ویکم 🥀 گیرم که به هر حال مرا برده‌ای از یاد گیرم که زمان، خاطره‌ها را به فنا داد گیرم نه تو گفتی... نه شنیدی... نه تو بودی... آن عاشقِ دیوانه که صد نامه فرستاد با آن همه دلبستگی و عشق چه کردی؟ یک بار دلت یادِ منِ خسته نیفتاد یعنی به همین راحتی از عشق گذشتی؟ یک ذره دلت…

🖤 The Last Verse | شعر بیستم 🥀 هرچه کردم شکرِ آن را، روزگار از من گرفت شکر نشنیده‌ست، پنداری شکایت می‌کنم حرف چون در وقتِ خود باشد، به جایی می‌رسد از تو دارم شکوه‌ها، اما قیامت می‌کنم چون به لطفت خو گرفتم، کار مشکل می‌شود مهربانی کم مکن با من، که عادت می‌کنم این دلِ دیوانه دیگر قابلِ اصلاح نیست …

Ashiooneh

🖤 The Last Verse | شعر نوزدهم 🥀 کجاها را به دنبالت بگردم، شهرِ خالی را؟ دلم انگار باور کرده آن عشقِ خیالی را... نسیمی نیست، ابری نیست؛ یعنی نیستی در شهر تو در شهری، اگر باران بگیرد این حوالی را مرا در حسرتِ نارنجزارانت رها کردی چراغان کن شبِ این عصرهای پرتقالی را دلِ تنگِ مرا با دکمه‌ی پیراهنت و…

🖤 The Last Verse | شعر هجدهم 🥀 در مجلس ترحیمم اگر تار و دف آورد یا جای گلایول سرِ قبرم علف آورد منعش نکنید، این جگرآزرده‌ی طناز یک عمر به این شیوه دلم را به کف آورد با رفتنش از ذوق مرا دائماً انداخت با آمدنش یکسره شور و شعف آورد پیغامبری ساخته بود از من و یک روز ایمان به غزل‌های من، بی‌شرف آورد …

🖤 The Last Verse | شعر هفدهم 🥀 در خیالاتِ خودم، در زیرِ بارانی که نیست می‌رسم با تو به خانه، از خیابانی که نیست می‌نشینی روبه‌رویم، خستگی درمی‌کنی چای می‌ریزم برایت، توی فنجانی که نیست باز می‌خندی و می‌پرسی که حالت بهتر است؟ باز می‌خندم که خیلی، گرچه می‌دانی که نیست شعر می‌خوانم برایت، واژه‌ها گ…