گروه جهادی شهید حسین مؤمنی

پانزده سال از پروازش می‌گذرد، اما هنوز این جمله، در گوش هر جهادگری طنین دارد. حسین باور داشت که ارزش خدمت، به دیوارهایی که بالا می‌روند نیست؛ به انسان‌هایی است که در میان سختی‌ها ساخته می‌شوند. برای همین، از کار سخت نمی‌گریخت، از خستگی شکایتی نداشت و تنها آرزویش، عاقبتی بود که به شهادت ختم شود.

او رفت؛ اما آنچه از خود به یادگار گذاشت، فقط خاطره نبود. راهی بود که با اخلاص آغاز می‌شود، با خدمت به مردم ادامه پیدا می‌کند و به رضایت خدا می‌رسد.

وطن بسوزد و من در جوش و خروش نباشم
خدا کند که بمیرم، وطن فروش نباشم